Forever & Always (SLOW UPDATE)

Chapter X

Chapter 10

Lei's POV

Lakad lakad kami pero hindi na namin mahanap sila'ng pito. Ay puta paglang talaga nawala kami dito, lagot na lagot sila sa'akin kapag naligaw talaga kami dito.

Wala kami'ng pake at alam ko naman ko'ng saan naka-park yo'ng kaniya'ng kotse kaya agad agad ako'ng pupunta hahaha.

"Hoy tangina pag-ako lang talaga binadtrip no'ng mga yo'n, lagit yo'ng mga iyon sa'akin. Pag ako hindi naka-uwi, nako nako nako!"
Naiinis na sabi ni Hajah. Hindi ko naman sinabi na literal na galit haha. Iba yo'n.

Bumili kami'n dalawa ng ice-cream at wala sila kaya malaki yo'ng binili namin. Yo'ng pinaka-masarap na masarap na ice-cream haha.

Nag-lakad at nag-lakad lang kami at namasyal masyal dito dahil napaka-boring kahit saan ka man pumunta. Natatakam kami sa mga pagkain tapos wala na kami'ng pambili kaya shit talaga!

Iniiwasan na'lang namin yo'ng tingin sa mga donuts, starbucks, mga nakakatakam na pagkain, sa mga tutulo yo'ng laway mo. Yo'ng hanggang sa maubos pera mo.

"Tara balik na kaya tayo sa kotse. Hintayin na'lang na'tin sila doon tapos text mo." utos ni Hajah. "Okay!" sagot ko.

Nag-madali si Hajah na para'ng hinahabol ng sampo'ng kabayo. Baka naman na-jejebs na ito'ng si Hajah. Nako nako po. Iba yo'ng kilos niya eh, malata'ng malata siya na para'ng wala'ng kain.

"Oy hintay!" sigaw ko sakaniya. Ang bilis niya'ng tumakbo, lalabas na ang sama ng loob kaya ipilit ko'ng ano ang dapat ipilit HAHAHA! JK.

Pag-kapunta namin sa kotse ay nandito pa'rin. Tinext ko na sila at hindi pa'rin nag-rereply hanggang ngayon. Ano naman kaya'ng ginagawa ng mga iyon?

"Tara! Tignan na'tin ko'ng nasaan sila." sumunod ako kay Hajah at hinanap nga namin sila.

Kahit saang sulok ng mall, hindi namin mahanap.

"OY SI JAKE!" malakas na sabi ko kay Hajah. Takbo kami kay Jake at sabi ni Hajah ay gusto na niya'ng umuwi.

"Hinahanap ko nga rin sila eh." pagod na sabi ni Jake. Halata'ng pinagod kami ng anim na iyon letse.

Ano ngayon? Ano'ng ginagawa namin? Dora the explorer tapos hahanapin namin isa isa yo'ng mga nawawala'ng mga iyon. Jusko po!

Naiinis na talaga si Hajah kaya tinakbo niya lahat dito sa mall kahit sa kabila'ng building ni'to. Then napagod kami dahil kanina pa kami lakad ng lakad.

"Libre ko na kayo ng Juice." libre ni Jake. Ayiee, talaga'ng talaga.

Una'ng sipsip ko pa'lang ubos na dahil sa sobra'ng uhaw ko. Bumalik kami sa parking lot at nakita namin na wala na iyo'ng kotse.

"Ay takte'ng ina! Iniwan tayo ng mga yo'n!" sabi ni Jake.

So ganoon pala sila kay Jake? Para'ng si Jake lang yo'ng bubuo sakanila pero hindi talaga nila gusto? What the fuck? Uuwi na'lang kami'ng tatlo mag-isa!

"Tara hanap na'lang tayo ng masasakyan, hindi na'tin sila kilala kaya wag tayo'ng aasa sakanila." sambit ko na may halo'ng galit.

"Hindi! Tetext ko na'lang si Vince."

"Text? Tinext ko na wala pa'ring reply!" inis na sabi ko. Hinila ko na talaga sila paalis sa mall na ito.

Mean while, ang hirap pa'lang makahanap ng masasakyan dito, talaga'ng hihintay ka ng matagal. Lahat ng dumadaan hindi sila pumapayag dahil malayo.

Nag-tanong tanong kami at sabi punta daw sa terminal at medyo malayo. Ay putangina ni'to ni Vince, hindi porket nilibre niya kami ibig sabihin no'n pahihirapan niya na kami? Wag niya ako'ng maka-usap usap bukas.

Gago talaga ang letse. Nakahanap kami pero ang mahal ng singil. 180 daw. Ay puta para sa'akin malapit lang 'to sa'amin (edi lakarin mo).

Sumakay na'lang kami pero si Jake ay naiwan dahil iba naman direksyon ng bahay niya. Kami ni Hajah isa'ng direksyon pero sobra'ng layo kaya mapapamahal pa ako sa bayad. Putragis ka Vince.

"Okay lang talaga sayo Jake?" tanong ni Hajah.

"Okay lang sige mauna na kayo. Alam ko naman pauwi sa'amin eh."
sagot niya.

Talaga'ng talaga lang. Nakaka-awa yo'ng situasyon ni Jake ngayon. Ay peste umulan pa ng malakas. Bigla'ng buhos ng malakas yo'ng ulan kaya inandar na ni kuya driver yo'ng sasakyan niya.

Kinawayan niya kami at nag-paalam.
Pag-nakita ko lang si Vince, tatanggalan ko 'to ng anit eh, kakalbuhin ko na'rin. Putragis talaga.
Kala niya nakaka-tawa siya.

Nag-paalam na sa'akin si Hajah dahil bumaba na siya. Hayst mag-isa na ako ngayon dito (eh sino yo'ng nag-dadrive? Multo?).

Sinaksak ko yo'ng earphone sa aking tainga at nag-patugtog ng kanta ni Taylor Swift. Ang dami niya'ng kanta sa cp ko kaya many choices. The more the merrier.

Ang lakas talaga ng ulan kaya nakaka-iyak. Yo'ng nag-papatugtog ka ng sad song tapos bigla'ng bubuhos yo'ng ulan hahaha.

"This slope is treacherous
This path is reckless
This slope is treacherous
And I, I, I like it."

Para tuloy ako'ng gago na umiiyak doon.

Nakita ko na'rin sa wakas ang home ko! Pumara na ako at binuksan yo'ng pinto. Napansin ko na wala pa'lang tao. Dahil kanina pa ako katok ng katok so binuksan ko na'lang, may susi naman ako.

Natutulog lang pala yo'ng mga yaya ko. Halata'ng pagod na pagod sila at hindi pa tapos yo'ng mga labahan.

Tinapos ko na'lang yo'ng mga labahin at ako na ang nag-laba. Pati yo'ng mga damit nila ako na'rin ang nag-laba habang nag-papatugtog sa mga kanta ni Taylor Swift.

Si daddy at mommy siguro ay nag-tatrabaho pa, kaya gusto ko sila'ng suklian. Hindi na ako mag-papaubos ng oras sa Vince na iyan bwisit siya.

Nagising yo'ng isa naming yaya at halata'ng puyat na puyat siya at inaantok pa siya.

"Ay Lei! Ako na niyan! Baka pagalitan ako ni ma'am." sabi ng yaya namin.

"Hindi po, matulog lang po kayo ako na po dito. Mamaya kapag sobra'ng pagod niyo po mas lalong hindi po kayo maka-gawa. Sige po ako na po dito mabilis na'lang po ito." ako na ang nag-pakumbaba dahil napapansin ko ang pagod sa mga mata nila.

"O sige Lei, marami'ng salamat pero ya'n lang ang gagawin mo, kami na sa iba." natulog uli si yaya at bigla'ng tulog talaga'ng ang bagal niya mag-salita kaya alam ko na pagod siya.

Siguro grabe ko'ng mag-utos si mommy sa mga yaya namin kaya ganito sila mapagod.

No'ng natapos ko yo'ng mga labahin, hinugasan ko naman yo'ng pinggan dahil wala rin ako'ng magawa sa bahay.

Dumating si mommy habang nag-huhugas ako ng mga pinggan. Nakita ko na sobra'ng psgod din siya kaya hindi pa siya nag-bibihis ay humiga na siya sa sofa.

"Mommy, please po wag niyo naman po'ng pahirapan yo'ng mga yaya na'tin. Utusan niyo na'lang ako." sabi ko kaagad kay mommy.

"Tumahimik ka diyan! Tatlo tatlo sila kaya okay lang yo'n. Dun ka! Pagod ako!" sigaw ni mommy.

Nag-patuloy ako sa pag-huhugas ng pinggan. Umiyak ako dahil hindi ko naman ineexpect na sasabihan ako ni mommy ng ganoon. Masyado ako'ng nasaktan sa sinabi niya.

Pag-katapos ko mag-hugas ay pinunasan ko yo'ng luha ko at tinago ko yo'ng mukha ko kay mommy at umakyat ako sa kwarto para mag-moonymoony.

"Oh, and it rains in your bedroom
Everything is wrong
It rains when you're here and it rains when you're gone
'Cause I was there when you said forever and always."

My favorite song of Taylor, forever and always. Mamatay ako kapag hindi ko 'to napapakinggan pagnag-moomoony moony ako.

Nakita ko yo'ng mga bituin at binilang bilang ko iyon hanggang sa mapagod ako at maka-tulog.

To be continued...