Forever & Always (SLOW UPDATE)

Chapter XI

Chapter 11

Hajah's POV

Gabi na pala napansin ko sa orasan. Mag-isa lang ako sa bahay dahil nag-tatrabaho si mama. Then ang dami'ng hugasin at ang dami'ng labahin. Ginawa ko na yo'ng mga tungkulin ni mama.

Wala kasi kami'ng katulong kaya si mama ang gumagawa kapag nag-tatrabaho si dada pero wala eh, iniwan na niya kami eh. Iniwan na kami ng minamahal ko'ng dada.

Habang nag-huhugas ako ay may kumakalampag sa taas ng bahay namin, o sa second floor. Bali sa kwarto yo'ng may kumalampag.

Natakot ako'ng bigla kaya binuksan kk yo'ng TV namin kahit wala'ng nanunuod. I guess kailangan na namin ng bago'ng katulong ngayon. I mean kailangan na namin ng katulog ngayon dahil sa sitwasyon.

"Si dada kaya yo'n?" tanong ko sa sarili ko. Bakit no'ng una'ng araw ng burol niya ay hindi siya nag-paparamdam sa'amin?

Siguro pa'ng 26 days ni dada ngayon. Ewan ko ba.

Umulit nanaman yo'ng pag-kalampag doon sa taas kaya natatakot na talaga ako. Binilisan ko'ng mag-hugas at naupo ako doon sa sofa. Bigla ako'ng umupo at nanuod.

Kahit na sabihin mo'ng si dada iyon. Nakaka-takot pa'rin hahaha. Hinintay ko ng hinintay si mommy pero wala pa'rin. Nag-dadasal na ako't lahat lahat pero wala pa'rin.

Mga minute ago nawala na'rin yo'ng mga nag-kakalampagan na iyan, talaga'ng natatakot na ako. Kinausap ko siya at sabi ko "Dada, please wag ngayon."

Then a while ago nag-kalampagan nanaman kaya tiningnan ko na ko'ng ano yo'ng nangyayari sa taas. Yo'n pala at may daga kaya napa-sigaw ako. Pinaalis ko yo'ng daga sa kwarto ni mama. Jusq daga lang pala.

Tinext ko si Lei at sabi ko "Uy Lei. Tulog ka na ba?" syempre pag-tulog siya, hindi siya makaka-reply. Jusq naman. Kailangan ko talaga ng makaka-usap ngayon.

Yo'ng pinapalabas pa sa TV pa'ng bata, ano ba naman iyan. Yo'ng spongebob squarepants. Yo'n, atleast na-eenjoy ko naman kahit papaano.

"LEI! SAGOT!" siguro baka tulog na at hindi maka-reply sa'akin. Napaka-aga naman niya matulog. Nakaka-inis.

Kumatok na si mama sa gate at agad ko naman siya'ng pinag-buksan.

Pinaupo ko muna siya sa sofa at pina-higa. Pinag-handa ko ng maka-kain at siguro, nagugutom na siya.

"Mama, pag-hahanda muna kita ng maka-kain." natuwa naman si mama. Kahit may ugali ya'n si mama. Mahal na mahal pa'rin ako niyan :)

"Salamat naman." pagod na boses na sabi ni mama.

Hindi ko na hahayaa'ng mawala pa si mama sa'akin. Hindi ko na kakayanin na mawalan pa ng isa'ng magulang.

Lei's POV

Gumising ako ng gulo gulo yo'ng kwarto ko. Siguro si Andrew, pumasok nanaman dito sa kwarto kaya gulo gulo nanaman. Pinuntahan ko siya sa kwarto at tulog na tulog pa.

Nag-handa na ako para pumasok nanaman ulit haha. Hindi ako tinatamad at excited pa ata ako. Hindi ko rin alam ko'ng ano yo'ng nangyayari sa'akin.

Nagmadali ako'ng maligo at mukha'ng gusto'ng gusto ko yo'ng ginagawa ko. Nako nako never ever!

Umalis ako sa bahay ng lahat sila tulog. Hindi pa siguro nag-aalarm si mommy dahil ganito'ng oras pa'lang ay gumigising na siya.

Dahil traffic, late ako. Nakakainis naman! Sasabay ka pa talaga'ng traffic ka? Alam mo naman nag-mamadali ako. Hindi ko rin alam pero nag-mamadali ako eh. Siguro sa excitement masabunutan ng malupit na malupit si Vince.