Οι μέρες πέρασαν...
Το ίδιο και οι μήνες.
Τωρα είναι πια καλοκαίρι, ενα ηλιόλουστο και ζεστό καλοκαίρι. Πλέων μπορώ να πω πως εμπιστεύομαι τον Λουκά λιγο...
Μου έδωσε σπίτι και ζεστό φαί...
Ενα μέρος που μπορώ έστω και προσωρινά να γυρίσω μετα από το καθήκον που πρέπει να κάνω...
Και τώρα το μονο που μπορώ να κάνω ειναι να περιμένω την τιμωρία...
(…)
"Ελπίδα ελα λίγο μέσα θέλω να σου πω... "
Με φωνάζει ο Λουκάς.
Η καρδιά μου ξαφνικά αρχίζει και χτυπάει δυνατά. Λες και θα σπάσει τον θώρακα μου.
"Ναι... "
Λεω με σιγανή φωνη.
Και σηκώνομαι απο το κούτσουρο που κάθομαι και τον ακολουθώ διασχίζοντας το καταπράσινο λιβάδι. Πηγαίνοντας προς το σπίτι..
"Ελπίδα αποφάσισα να παμε ενα ταξίδι σε μια βδομάδα. "
Μου λέει και ανοίγω έκπληκτη τα μάτια μου. Ποτέ μα ποτε δεν εχω πάει κάπου με κάποιον. Μόνο στην θνητή ζωή μου συνήθιζα να πηγαίνω μέχρι την κορφή ενος βουνού και να κάθομαι με τις ώρες και να σκέφτομαι.
Αλλα πλέων εφόσον εχω τα φτερά μου δεν το χρειάζομαι...
"Φυσικά... Οπότε θέλεις "
Του λέω με σιγανή φωνη.
Με κοιτάζει για λιγο έντονα και ξαφνικά σκύβει απότομα στο ύψος μου,και απλώνει το χέρι του στο πρόσωπο μου. Ξαφνιαζομαι και κάνω να απομακρυνθώ απο εκείνον. Με κοιτάει και απομακρύνει το χέρι του. Μου λέει με απόμακρο ύφος
"Μην φοβασαι δεν θα σου κάνω κακό. Απλός τα μάγουλά σου ειναι πολύ κόκκινα και ήθελα να δω μήπως έχεις πυρετό. "
"Εμ ναι συγγνώμη. Εμ οχι μια χαρά είμαι αισθάνομαι καλά. "
Του απαντάω με μπερδεμένο ύφος.
"Περίμενε..."
Μου λέει και σηκώνεται και πάει προς την κουζίνα. Επιστρέφει μετά απο πέντε λεπτά με ενα μπολ με νερό και ενα πανί μέσα.
Στίβει το πανί και μου το δίνει.
"Ελα θα νιώσεις καλύτερα. "
"Ευχαριστώ. "
Του λεω και περνώ το πανί απο τα χέρια του.
Οντως ειναι πολυ αναζωογονητικό.
Βολεύομαι καλύτερα στην θέση μου και νιώθω τα βλέφαρα μου βαριά. Και το γνωστό σκοτάδι να πλησιάζει.
(...)
Ξυπνάω και τον βλέπω σκιμένο να κοιμάται δίπλα μου.
Ενα νοσταλγικό αίσθημα με κατακλύζει και δεν ξέρω γιατί αλλα θέλω να κλάψω. Ποτέ δεν είχα κάποιον να ξενυχτησει απο πάνω μου για να δει αν είμαι καλά. Και τώρα αυτός ο ξένος το κάνει... Ειναι πολυ περίεργο.
YOU ARE READING
Χορεύοντας στην αγκαλιά των δαιμόνων
ParanormalΗ νύχτα είναι σκοτεινή και κρύα... Είναι επικίνδυνη και γοητευτική... Σε καλεί... Σε καλεί να μπεις μέσα τής... Να παρασυρθείς... Να χαθείς μέσα της και να ξεχάσεις οτιδήποτε σε κάνει δυστυχισμένο...
