Cliché Lovestory (Compleet)

Hoofdstuk 37: Een perfecte dag

'Ik ben echt blij dat alles terug goed is', zeg ik eerlijk en kijk van Josh naar Ariana die voor me zitten. Ariana zit tussen de benen van haar vriendje met een grote glimlach op haar gezicht. 'Wij ook', zeggen ze tegelijk waardoor ze moeten lachen en Josh een kus bovenop haar hoofd drukt. Ik sluit voor een seconde mijn ogen en geniet van het moment. Mijn vriendin die om me heen zitten, mijn vriendje dat zijn arm om me heen slaat. Ik kruip dichter tegen hem aan en open mijn ogen dan terug. Liam kijkt me grijnzend aan en Ariana en Josh hebben alleen oog voor elkaar.

We hadden dus afgesproken om eens met z'n allen iets te gaan doen en nu zitten we hier op de grond van mijn kamer na een geweldige dag. Het was echt pure ontspanning voor ons allemaal, iets wat we denk ik wel hadden verdiend. We zijn naar de dierentuin geweest en daarna zijn we naar hier gekomen. Het plan is om hier te blijven slapen, ik slaap hier natuurlijk altijd, maar de rest blijft ook. Mijn gedachten flitsen toch een moment naar Yari en zijn vader. Zijn vader werd door de politie meegenomen en we zijn nog een paar keer op het bureau geweest, maar hoe het nu gaat weet ik niet echt. Het kan me ook niet veel schelen, hij hoort namelijk bij het verleden en Yari is het daar overduidelijk mee eens.

'Man, jullie zijn echt over the top.' Liam rolt met zijn ogen, maar kan het toch niet laten om het te lachen, mijn blik volgt ook tot het koppel tegenover me. Ik kan best beamen dat ze regelmatig enorm klef kunnen doen, maar het is wat zij willen. Ik ben in ieder geval blij voor hen, zelfs al gaan ze elkaar zo dadelijk echt opeten, kan het me niet schelen. Dan heb ik vanavond meer chips en pizza. 'Ah laat ze toch met rust, Liam. Je bent gewoon jaloers dat jij niemand hebt', zegt Yari en steekt zijn tong uit naar onze vriend die naar de grond kijkt. 'Yari', zeg ik lachend, 'als je niet op past heb jij zo ook niemand meer.' Ik knipoog naar Liam die het met een grijns opneemt. Hij flirt nog altijd met meisjes al is het wel minder dan vroeger. Ik heb het gevoel dat hij ze met meer respect gaat aannemen, omdat hij nu zelf ook weet hoe het is om verlaten te worden. Om door iemand achter te laten geworden van wie je houdt. Hij vindt wel iemand die hij ook leuk vindt, dat was vroeger zo en dat gaat nu ook terug voorkomen. Dat is gewoon zo. 

'Hej', zegt Yari met opgetrokken wenkbrauwen. 'Wat zei je daar?' Hij duwt me tegen de grond en komt bovenop me zitten. Hij lacht en zijn ogen beginnen te glinsteren. Ik zou zo opnieuw voor hem smelten, die perfecte lach, die prachtige helder blauwe ogen die glinsteren sinds een korte tijd. De lichtjes die altijd lijken te branden en zijn bruine krullen die slordig over zijn voorhoofd vallen. Diezelfde krullen die bewegen als hij me ronddraait... 'Ik zei dat ik het zo kan uitmaken als je niet oppast.' Ik kijk hem uitdagend aan, iets waar ik meteen spijt van had. Hij begint me te kietelen en hij weet verdomd goed dat ik er niet tegen kan. Ik begin te schoppen en te schreeuwen. 'Laat m- laat me los Yari!' roep ik en begin uit zijn greep te worstelen. 'Genade!' gil ik en probeer niet te sterven van het lachen. 'Ik zweer het op Lala's lichaam!' Dat zorgt ervoor dat hij stopt met kietelen, maar wel bovenop me blijft zitten. 'Ik laat je nooit meer gaan, Dream. Weet dat.' Hij knipoogt deze keer en buigt naar me toe. 'Nooit meer.' 

'Je zou het eens moeten proberen', zeg ik en voel hoe mijn armen hun gevoel beginnen te verliezen. Yari zit over me heen gebogen en houdt mijn armen tegen de grond aangedrukt. 'Van mij raak je nooit meer af.' Hij grijnst en komt dat zo dicht dat ik de kleine stukjes groen in zijn ogen kan zien en dan komt hij nog dichter voor hij zijn twee zachte, roze lippen op de mijne drukt. Ik kan niet veel meer bewegen, maar het enige wat nu moet kunnen bewegen, is nog helemaal oké. Ik geef me volledig over aan zijn kus. Het vuurwerk dat lijkt te ontploffen rond om ons, de vlinders die in mijn buik hevig te keer gaan, ze zijn er nog altijd en ze zullen nooit weggaan. Het moment was te kort naar mij zin, zoals altijd. En ook zoals altijd leek het alsof we alleen waren in de kamer, in de wereld en zelfs in het heel universum

Alleen worden we verstoord door een, subtiele, kuch. 'Houden jullie wel jullie kleren aan?' vraagt Liam en als we op kijken, zien we hoe hij ons geamuseerd aanstaart. Ik voel mijn wangen gloeien en kijk naar beneden, mijn T-shirt was een beetje naar boven gekropen en Yari trekt het terug naar beneden waardoor ik lag aangezien zijn vingers eerst nog even langs mijn buik strijken. 'Kom op Liam. Vergeet niet, jullie blijven hier slapen en ik slaap in mijn nakie.' Deze keer is het mijn beurt om te grijnzen. Zijn gezicht is geld waard. 'Niet erg, ik heb je altijd al aantrekkelijk gevonden', zegt hij schouderophalend.