Μονο Δικιά μου ...

ψάχνοντας τον εαυτό μου ...

"Κι αν Εσύ με διαλύσεις ξανά εγώ θα βρω τον τρόπο να σταθώ και πάλι στα πόδια μου και όταν το κάνω για σένα θα είναι αργά "

Νεφέλης pov

Ακούω φασαρία στο σαλόνι και ξυπνάω... σηκώνομαι με τα χίλια ζόρια ντύνομαι όπως να ναι  και πάω στο μπάνιο... ευτυχώς έχουμε δύο ένα στο δωμάτιο μου και ένα στον κάτω όροφο... το σπίτι μας είναι μικρό μεν αλλά πανέμορφο... μένουμε σε μια ανακαινισμένη παλιά μονοκατοικια κοντα στην παραλια της Θεσσαλονίκης...ακούγεται κάπως αλλά πραγματικά το σπίτι είναι μικρό ωραίο και γραφικό... απέχει 10 λεπτά από τα πανεπιστήμια και έτσι καμία φορά πάμε και με τα πόδια....

Είναι διώροφη ... Κάτω έχουμε το σαλόνι και την κουζίνα και πανω δυο δωμάτια ... Και τα δύο έχουν μπαλκονόπορτες που βγάζουν σε μια βεράντα... Ο πατέρας της Χαράς μας βρήκε το σπίτι μέσω ενός γνωστού...
Είναι καλός άνθρωπος και με αγαπάει και μένα σαν κόρη του ήταν στενός φίλος του πατέρα μου κι έτσι όταν "φυγανε" μου στάθηκε αρκετά...

Αφού κάνω τα απαραίτητα κατεβαίνω κάτω και βλέπω την Χαρά να έχει έτοιμη μια κούπα καφέ και για μένα.. με βλέπει ,χαμηλώνει την μουσική και έρχεται κοντά μου

" Καλά ξυπνητουρια κοριτσάρα μου !!! ετοιμαζόμουν να έρθω να σε ξυπνήσω σου έκανα και καφέ " μου λέει η Χαρα και με τραβάει στην κουζίνα..
"ελααα πιες το καφέ και πήγαινε να ντυθείς "μου λέει και την κοιτάζω με σηκωμένο φρύδι...

" Παιδί μου στραβή είσαι?  ντυμένη ειμαι ..." της λέω

" Αααα δεν κατάλαβες... πάει η παλιά Νεφελη όχι όλη ενα κομματι της τέλος παντων ... σε παρακαλώ τόσο καιρό να βγάλεις αυτα τα μαύρα πια φτάνει βάλε ένα χρώμα ρε πουλί μου ... " μου λέει και την κοιτάζω σαν εξωγήινη...

" Ρε Χαρα τα πάμε αυτά... Δεν μπορώ..." Αυτή η κοπέλα πια δεν το καταλαβαίνει

" Δεν σηκώνω κουβέντα σου λεω πάω να ντυθώ και σε πέντε να είσαι επάνω.... "λεει και εξαφανίζεται

Δηλαδή...... Όσο την αγαπώ ώρες ώρες θέλω να την πνίξω.... πίνω δύο γουλιές καφέ και την ακούω...

" ΑΚΟΜΑΑΑΑ ΚΆΤΩ ΈΙΣΑΙ?? ΕΛΑΑΑΑΑ ΘΑ ΑΡΓΉΣΟΥΜΕ!!!!" Την ακούω να φωνάζει ...
πωωω δεν το πιστεύω....

σηκώνομαι και πάω πάνω... μπαίνω στο δωμάτιο της και παθαίνω το πρώτο ΣΟΚ !!!

" ΕΊΣΑΙ ΤΡΕΛΉ ΡΕ??? άντε να βγάλω τα μαύρα το κατανοώ αλλά να βάλω κόκκινα? Δεν υπάρχει περίπτωση... Χαρά μου ? σε παρακαλώ ακόμα δεν νιώθω έτοιμη μπορούμε να φύγουμε για τη σχολή? " της λέω και παίρνω το πιο λυπημένο μου βλέμμα...