Μονο Δικιά μου ...

πληρώνω ακριβά....

"Οταν θα με ψαξεις θα ειναι πλεον αργά"

Δύο μήνες μετά

Άρης pov 

Δυο μηνες περασανε από εκείνη τη νύχτα...με τον Χρήστο τα πάμε καλά αλλά δεν μένει εδώ... ήθελε λέει να μου δώσει το χώρο μου ... μετακόμισε σε άλλο δωμάτιο στην εστία μόνος του ... βγαίνουμε μαζί ,πάμε στην σχολη τα λέμε... Όλα καλά...
έμαθα πως είναι μαζί εδώ και μια εβδομαδα...  εκεινος μου το ειπε προχθές....Και με ξαναρώτησε αν έχω θέμα... του απάντησα πως δεν έχω καθώς τα λόγια της Χαράς με στοιχειώνουν πλέον...

σταμάτησα να πειράζω την Νεφέλη εδώ και καιρό... κάποια στιγμή θέλω να της ζητήσω συγνωμη αλλά κατά βάθος δεν έχω τα κότσια...
με πειράζει... με πειράζει πολύ να σκέφτομαι πως είναι μαζί του...
Δεν το δείχνω... Όμως μένω σιωπηλός... καίγομαι μόνος μου στην φωτιά που άναψα με τα ίδια μου τα χέρια...
σε λίγη ώρα πρέπει να πάω στη σχολή ... Μετά για καφέ με τα παιδιά... Ο Χρήστος έχει να μας πει λέει... άντε να δούμε...
ευτυχώς η σχόλη θα κλείσει για Χριστούγεννα οπότε θα καθαρισει λίγο και το μυαλό μου ... Αύριο έρχεται και η Κατερίνα... Την γνώρισα μετά την Νεφέλη...
φασωθηκαμε ένα βράδυ και από τότε όταν κάποιος απο τους δύο μας ήθελε βρισκόμασταν και το κάναμε... εκείνη ξέρει τα πάντα... Είναι λίγο από όλα για μένα..  καλη κοπελα αλλα ως εκει ... ξερει πως δεν ειμαι ερωτευμένος μαζί της ... Και ενω ξέρει τι νιώθω για την Νεφελη δεν έχει κανένα πρόβλημα κι αυτό μου αρέσει σε εκείνη.... Δεν σπουδάζει μαζί μας μένει μόνιμα εδώ απλά έφυγε έξω για κάτι δουλειές...

Ετοιμάζομαι και πηγαίνω στην σχολή .. βλέπω στην είσοδο τον Χρήστο με τον Άλεξ...

Άρης:"Καλημέρα παίδες "

Άλεξ "μερααά"

Χρήστος:"Καλημέρα εεεε μαλακές πείτε και του Μάνου...Μετά όλοι στο καφέ καλά??" λέει σχεδόν ενθουσιασμένος..

Άρης:"Τι έγινε ρε ?" ρωτάω καθώς η περιεργια έχει φτασει στα ύψη..

Χρήστος:" θα σας πω ρε ... άντε τα λέμε γιατί με περιμένει η Νεφέλη "
Και......Ντουπ... ντουπ.... ... Αυτή ήταν η καρδιά μου που έχασε έναν χτύπο...

Άρης:" οκευ τα λέμε μετά..." λέω όσο πιο αδιάφορα μπορώ και ας καίγομαι..

Μετά από 3 ολόκληρες ώρες επιτέλους ελευθερία!!!! βγαίνω έξω και βρίσκω τον Μάνο και τον Άλεξ...

"Ξέρει κανείς το μας θέλει ο Χρήστος ?" Ρωτάω κατευθείαν καθώς τους πλησιάζω αλλά κουνάνε και οι δυο τα κεφάλια τους αρνητικά ... Σιχτίρ !