Birgün seninle herhangi bir papatyanın üzerine inşa ettiğimiz evimizde yaşlanmış olacağız...
Sen camın önünde duran iki kişilik küçük masamızda gazeteni okurken, ben kalbim kadar rengarenk mutfağımızda sana kahve yapıyor olacağım...
ŞİMDİ OKUDUĞUN
BENİ ANLA
PoetryBiz hep ağladığı yerden devam eden insanlar olduk, kaldığı yer oraydı çünkü. Yeri geldi devrik cümlelere emanet ettik kalbimizi, yeri geldi hüznün en güzel kokan çiçeğini ektik, yurt ettik kalbimize. Ahh! Bu kalbimizi ne hoyrat kullandık belki de k...
