Kathryn’s POV
Matapos ang flag ceremony, bumalik na kami sa klase katabi ko siya pero wala ako sa tamang pag-iisip ko non hanggang Recess, hay salamat makakakain na. Eh bigla niya kong hinila. Gutom na ko anba L((((( di niya baa lam na nagiging swanget ako pag gutom :--(Eto na. Maguusap na kami. Kinakabahan ako fufu, di ko alam kung bakit ako kakabahan eh hindi naman kami nag-away. Tahimik lang ako hanggang nagsalita siya.
“Kathryn.” Waaaw. First time niya ko tinawag sa pangalan ko, mas lalo tuloy akong kinabahan.
“Yow. Kakain ako, tara kain.” Wala na kong masabi eh :--(
“Maguusap pa tayo, di ba?”
“Oh. Ano bang papagusapan?”
“Gusto ko lang sabihin na..” bigla siyang nag-pause. NA ANO? Potek pa suspense naman eh.
“..na pumapayag na ako sa deal mo na itigil na ‘tong ginagawa natin” tagos. Aray ko <//3 pero ginusto ko naman di ba? Ginusto ko to.
“Ah. Sige” gusto ko siya tanungin kung bakit kaso.. wag nalang.
“Bumabalik na sakin si Liza.. nagsisisisi na siya.” Kaya pala. Maiiyak na ata ako. Ang sakit.
“Hahaha. Sige sige. Sana naman magtagal na kayo ngayon no?” di na napigilan ng mata ko, nagluluha na. kaya’t umalis na ko agad.
“Umiiyak k aba?” hinablot niya braso ko.
“Napuwing lang ako. Bulag k aba? Hahaha ba’t ako iiyak?” pero yung totoo, naiyak na talaga ako.
“Ah sige. Salamat sa’yo”
“Sige alis na ko ha?”
Ayun, umalis na ko. Masyadong masakit eh. Diretso uwi na ko. Tinext ko nalang sina Bel na umuwi na ko. Pagkapasok ko sa kwarto ko, iniyak ko na lahat. Hanggang sa nakatulog ako. Biglang..
*POK POK*
may kumakatok sa pinto ko, anbayan istorbo sa pagtulog eh! Binuksan ko naman hahaha.
“Gaga! Ba’t an gaga mo umuwi?” sila pala. Help meh :<
“Oo nga. Tas di ka sumunod nung recess!”
“Anyare ba?”
“Make kwento!!”
“Okay! Okay! Teka isa isa lang. mahina ang kalaban.” Hirap naman kase :<
“Okay. Kwento na dali” sabay sabay pa silaaaa. galing naman.
edi kwinento ko sakanila lahat ng nangyare, simula sa usapan namin kagabi hanggang ngayon.
“Ay. Epal pala nung Daniel na yon eh! Sasaktan ka lang pala."
“Sugurin na ba namin?”
“Aba. Kala mo gwapo”
“Tss. Kalbuhin ko yon eh” yan ho ang sari sari nilang emotions HAHAHAHA. Finally, natagpuan ko na true friends ko.
“Okay guys, chill. Tulog na ko ha? Istorbo kayo eh.”
“Sige. Sleep tight. Wag ng umiyak, saying beauty teh!” sabi nila lahat.
“it-try ko. Salamat sainyo, goodnight.”
At pagkatapos nun, natulog na ko. Di na ko umiyak, dahil tulad nga ng sabi nina Katrina, eh saying beauty ko. Goodnight sainyo!
--------------------------------------------------------------
Oha. tintry kong mag-update everytime na wala akong ginagawa. labyu ol. comment vote ples. =)))
