MÜPTELA

9 | Boks Maçı

Sınır: 100 oy 100 yorum.

⭐

Ulaş dudaklarıma kapandığında gözlerim kocaman açılırken göğsünden ittirdim.
Nefes nefese kalmış bir şekilde birbirimize bakıyorduk.

Hiçbir şey söylemeden eve doğru yürümeye başladım. Öykü'de peşimden geliyordu.

Eve girdiğim gibi kendimi odaya kapattım. Son zamanlarda olan şeyler beni yormaya başlamıştı.
Hemen uykuya daldım.

~
Sabah kahvaltıyı yaptıktan sonra oturma odasına geçtim ve düşünmeye başladım.

Ulaş'ın beni öpmesi, sarılmamız. Bakışlarımız. Kendimi kapalı bir kutunun içinde hissediyordum. Biri boğazımı sıkmış gibi nefes alamıyordum. Düşüncelerim bütün vücuduma yayılmış, zihnimi bulanıklaştırıyordu.

"İrem!"

Öykü'nün sesiyle hemen ona döndüm. "Hı?"

"Kızım iki saattir sana sesleniyorum. Nereye daldın?"

"Düşünüyordum."

"Neyi?" dedi karşıma otururken.

"Son günlerde yaşadıklarımı."

İç çekti ve kafasını salladı.

"Ulaş'la tanışalı bir hafta oluyor. 3 kere öpüştük. Daha ne diyebilirim ki?"

"1 hafta içinde 3 kere öpüşmek. Kızım biz bile o kadar sık öpüşmüyoruz. Hızlı çıktınız."

"Pisleşme be."

"Birbirinize aşıksınız."

"Saçmalama. Benim o dengesizle işim olmaz."

"Allah'tan işin yok. Bi de işin olsa teyze olacağım heralde."

Yanımdaki yastığı ona fırlattım.

"Ağzına sıçarım senin."

Kahkaha attı. "Hadi benim dersim var. Çıkıyorum."

"Bende çıkacağım birazdan."

"Ama senin dersin yok ki."

"Spor salonuna gideceğim. Sinirimi atmam lazım."

"At tabi canım. Sinir atmak önemli."

"Öykü, dua et annen harika bir kadın. Yoksa çoktan küfür etmiştim."

"Umarım karşılaşmazsınız."

"Kimle?"

"Ekonomi bakanıyla."

"Ne?"

"Gerizekalı! Ulaş'la karşılaşmazsınız diyorum."

"Haaa. Tamam."

"Mal geldin mal gidicen."

Öykü odadan çıktıktan sonra bende evden çıktım ve spor salonuna gittim.

Yaklaşık 15 gündür tadilattaydı. Pek kimse yoktu. Sadece bir kaç kadın ve erkek vardı.

Eldivenlerimi takıp kum torbasının önüne geçtim. Ulaş'a olan sinirimi çıkarıyordum. Ardı ardına yumruklar atıp, içimden küfürler savuruyordum.

"Güçsüzsün."

Gelen sesle hemen arkamı döndüm. Ulaş buradaydı. Kollarını göğsünde birleştirmiş düz bir ifadeyle bana bakıyordu.
Şom ağzını sikeyim Öykü!

"Senin yine burada ne işin var?"

"Burda çalışıyorum."

"Yalan konuşma."