POTION ✔

Chapter 46: Past and Present

Past and Present

Ariana's POV

"Doc, kumusta po si mama? Kadalasan hindi naman po ganito kalala ang anxiety attack niya." Tanong ko sa doctor ni mama.

"You see, she get's this panick attacks whenever her brain is trying to remember something from her lost memory. And something must've triggered that to result in lost of consciousness. It's normal for patients with amnesia so don't worry too much.  " Sagot ng doctor.

Something triggered her? What is it? Maayos naman siya kanina bago kami umalis ng bahay, pero pagdating namin sa bahay ni Atty. Joaquin ay biglang nagbago ang aura ni mama.

"Will she be fine when she wakes up?" Tanong ko habang si Jaxxon ay nasa tabi na hawak-hawak ang balikat ko.

"Yes, we just have to monitor her for a moment and then once she wakes up she can be discharge. Make sure that she takes all her medicines on time." The doctor smiled before leaving the room.

"She will be fine, babe. Stop worrying." Jaxxon said while caressing my shoulder.

Pag-alis ng doctor ay sakto namang pumasok sina Vanilla at Qiro na nag-asikaso ng mga bills sa ospital. Nilapitan nito ang kama ni mama at inayos ang kumot na nakapatong dito.

"Anong sabi ng doctor?" Tanong ni Qiro.

"He said something triggered her and she's always getting these panick attacks whenever her brains trying to remember something." Sagot ko. "Pwede na nating iuwi si mama bukas pagnagising na siya."

"That's a relief." Sambit ni Vanilla na nakahinga ng maluwag.

"Uhm... Arrow, Atty. Joaquin is outside. Sumunid yata siya sa atin." Anunsiyo ni Qiro.

Lumabas kami ng kwarto ni Jaxxon at doon naka-upo ang lolo nito sa isa sa mga benches.

"Lo, what are you doing here?" Tanong ni Jaxxon na nakakuha ng atensiyon nito.

Tumayo naman ito at nilapitan kami. "Is she... is she okay?"

"Yes, she will be discharge tomorrow. Salamat po at nag-abala pa kayong pumunta dito at pasensiya na rin po kung hindi natuloy ang dinner natin." Sambit ko.

"Wag mo nang alalahanin iyon iha. Siya nga pala, is she your mother? I mean, biological mother?" Tanong nito.

Kumunot ang noo ko sa tanong nito. "Yes, bakit po?"

"No, nothing. She fainted, is she sick?" Tanong ulit nito. Kahit nagtataka dahil napakarami nitong tanong ay sinagot ko parin ito.

"My mom have amnesia from an accident twenty three years ago."
Nagulat ito sa sinabi ko at halos mawalan ng balanse. Mabilis namang nakalapit si Jaxxon dito at inalalayan ito sa pagtayo.

"You don't look good, lo. Gusto mo magpa-check up ka na since we're here in the hospital."

"No, ayos lang ako." Sagot nito.

"Sigurado po ba kayo?" Tanong ko.

"Don't worry I'm good, tumatanda na kasi kaya medyo mahina na ang tuhod." Pagbibiro nito. "Siya nga pala, since hindi natuloy ang dinner natin pwede bang ako nalang ang bumisita sa bahay ninyo bukas? I wanted to meet your mom, I have a lot of things to tell her."

"Sure, sige po."

"And Jaxxon, apo, can you take me home and spend the night at home? Matagal-tagal narin mula ng umuwi ka sa bahay at doon natulog."

Napatingin sa akin si Jaxxon at tila nagdadalawang-isip.

"Jaxxon..." I trailed, nodding at him. "Sabay nalang kayo bukas ng lolo mo magpunta ng bahay."