POTION ✔

Chapter 11: Wounded Arrow

Wounded Arrow

Ariana's POV

Hindi ito pwedeng magpatuloy. Hindi pwedeng lagi nalang akong susundan ni Jaxxon. Kahit saan ako magpunta ay nakabuntot ito sa akin kaya naman wala nang studyante ang nangangahas na lumapit at makipag-usap sa akin dahil laging nasa tabi ko si Jaxxon.

Kahit sila Cherry ay hindi na din lumalapit sa akin. Naiintindihan ko naman sila. Sino ba nan ang mangangahas kausapin ako kung laging nasa tabi ko si Jaxxon at tinitignan ng masama ang sino mang magtangkang kausapin ko.
This life is so fucked up. I never planned this. This is far from the dream I wanted to have. I wanted to be with Alexis and not Jaxxon. I wanted Alexis to love me and not Jaxxon. It's all that potions fault and my stupidity.

"Three weeks. Three weeks lang akong magtitiis kay Jaxxon at pagkatapos non' mawawalan na ng bisa ang potion." Sambit ko sa sarili upang pagaanin ang nararamdaman ko.

Pagbaba ko ng kotse ay nakahinga ako ng maluwag ng hindi ko maaninag si Jaxxon. I just arrived at school and even though Jaxxon wasn't with me, students are still looking at me with fear in their eyes. After making sure that my car is parked nicely, I started my way to my first class.

Napasigaw naman ako ng muntik na akong matapilok dahil nadumbo ako ng isang studyanteng tumatakbo palayo.

"Hey!" Sigaw ko dahil hindi manlang ito humingi ng paumanhin.

Napasigaw ulit ako ng may muling nakadumbo sa akin. Alike the first one, he apologized and started running again. Pagkatapos nito ay napansin kong isa-isang nagtatakbuhan ang nga studyante patungo sa iisang direksyon.

Pinatigil ko ang isa sa kanila at nagtanong. "What's happening? Why are you all running?"

"Arrow is having a fight with Charlie in the gymnasium!" Sigaw nito bago tumakbo palayo.
Narealize ko naman na si Jaxxon ang tinutukiy nito. Kaya pala hindi ko mahagilap ito ay nakikipag basag ulo nanaman. Dali-dali kong sinundan ang mga studyanteng tumatakbo at pagdating ko sa loob ng gymnasium ay marami nang mga tsismosing mga students.

"Is he really gonna kill him?" A girl exclaimed in front of me.

"My poor Charlie!" Another one exclaimed.

I couldn't see what they're talking about as a lot of people were in front of me, covering the scene in front. Pinilit kong makipagsiksikan hanggang sa maka-abot ako sa harap.

Napasinghal naman ako ng makita ang nagyayari. Jaxxon was on top of Charlie who was almost unconscious. Jaxxon was grabbing his collar, one hand was in a fist as he gave him another blow. Poor Charlie coughed blood,  his face full of bruises and blood. If Jaxxon won't stop, he's going to end up killing Charlie.

I noticed a bloody knife lying on the floor then my eyes widemed when I saw a stab wound in Jaxxon's arm. His arm was bleeding badly but he never faltered in punching Charlie.

"Ano ba? Pigilan niyo siya. What are you doing? Bakit nakatayo lang kayong lahag?! Do something!" Sigaw ko sa mga lalaki sa tabi ko.

"Are you telling us to try and stop him?" Sigaw ng isang lalaki. "You're basically telling us to commit suicide!"

"Cowards!" Sigaw ko.

"Anong sabi mo?!" Galit na sigaw ng lalaki at hinawakan ang kwelyo ng uniform ko.

"I said you're a fucking coward!"

Akmang sasampalin ako nito nang magsilayuan ang mga kapwa namin studyante. Napatingin kaming pareho sa paligid at napagtantong nakatayo na sa harap namin si Jaxxon. Sinipa nito ang lalaking may hawak sa kwelyo ko kaya natumba ito sa sahig.