ah sen

21|Birlikte uyuyalım

Duman: Kasım ayındaydık.

Duman: Dışarıda yağmur yağıyordu, sen kapşonunu takmıştın.

Duman: Dikkatimi çektin.

Duman: Çünkü tüm okul zaten seninle dalga geçiyordu, ben de dahil. Bu yüzden nerede görülürsen dikkat çekiyordun.

Duman: Ben de dalga geçecek bir şeyler arıyordum, seni takip ettim.

Duman: Sahile gittin.

Duman: Yağmur o kadar çok yağıyordu ki, deniz taşacaktı neredeyse.

Duman: Sen umursamayıp kayalıklara çıktın, oturdun ve orada ağladın.

Duman: O gün kalbimde bir sızı hissettim.

Duman: Çok farklıydı, Ahsen.

Duman: Ben daha önce hiç böyle bir şey hissetmemiştim.

Duman: Uzaktan izledim seni saatlerce.

Duman: Sonunda kalkıp gittin.

Duman: Sen gittikten sonra senin oturduğun yere oturup o yağmurun altında saatlerce düşündüm.

Duman: Başta aklımda yazmak gibi bir fikir yoktu ama dayanamadım.

Duman: Sana yapılanlara, her şeye sessiz kalmana dayanamadım.

Duman: Seni önceden farkedemediğim için özür dilerim.

Duman: Güney ve Burkay gözüme bir perde çekmişti sanki, çevremdekileri görmek yerine önümdekileri görüyordum.

Duman: Şuan ne hissediyorsun bilmiyorum ama beni sensiz bırakma.

Ahsen: Ben, bilmiyorum.

Ahsen: Kafam çok karışık.

Duman: Anlıyorum.

Duman: Senden bir şey istemiyorum, sadece yanında olmama izin ver.

Ahsen: Yanımdasın zaten.

Duman: Gerçekten yanında olmama.

Ahsen: Gerçekten yanımdasın, Duman.

Duman: Seni seviyorum.

Ahsen: :)

Duman: Bir sözüm vardı, onu tutmak istiyorum.

Ahsen: Hangi sözün?

Duman: Gündoğumu, Günbatımı.

Ahsen: Ben henüz emin değilim.

Duman: H'yken emindin.

Duman: Bana güvenmiyor musun?

Ahsen: Sen Dumansın.

Duman: Ben H'yim.

Ahsen: Bilmiyorum Duman, korkuyorum.

Duman: Ben sana dedim,

Duman: Toparlanamayacağız dedim.

Ahsen: Zamanla belki.

Duman: Belki ne Ahsen?

Ahsen: Anlamıyorsun.

Duman: Anlıyorum.

Duman: Ama dün seninle konuşmuşken böyle yapman zoruma gidiyor.