Going Back ( Saida )

chapter 26

SANA'S POV

kanina ko pa sya hinahanap at finally I found her na namiss ko na agad sya parang kagabi lang mag kasama kami. Ganun talaga siguro pag mahal mo na ang isang tao nagiging mabilis nalang ang takbo ng oras para sayo.

"Magandang umaga mahal Kong prinsesa " bati ko ng nakangiti kaya naman na hawa na rin sya.

"Magandang umaga rin. Maari ba tayong mag usap saloob ng aking silid? " tanong nya. Mukang may sasabihin sya ah? Sounds like eh.

"Okey sige  "pag sangayon ko.

Ng maka pasok kami at naupo sa gilid ng Kama nya  ay nag Simula na syang mag kwento.

"Kanina nakausap ko si jonghyun.."  napa kunot naman ang noo ko .

"patapusin mo muna ako " sabi naman nya .

"nakausap ko sya at nakipag hiwalay na ako saknya"
napangiti naman ako.

"subalit Hindi ko sinabi ng may mahal na Kong iba."  nalungkot naman ako Hindi nya ko pinagmalaki? .

"dahil sa oras na malaman nya baka makaabot saaking ama sinabi ko naman sakanya na ako na ang bahala sa bagay na ito naiintindihan naman nya kaya wala ng makakapigil sa pag mamahal natin"  saad nya at niyakap ako.

"Mahal mo na ba ako?"  tanong ko.

"Mahal na mahal " sagot naman nya at kinagulat ko nung halikan nya ako .

nung Una ay dahan dahan lamang ang mga halik na pinapakawalan nya kaya naman nilabanan ko ito gush she's my first French kiss wala akong pinag sisisihan. Hindi na ako nag patinag pa at ibinaba ko na ang aking halik papunta sakanyang jawline hanggang makaabot sakanyang leeg narinig ko naman ang kanyang ungol na ang sarap lang pakinggan. Gusto ko sana ng mas malalim pa dito ngunit sagabal ang suot nyang makapal at Hindi ko magawa ang gusto ko. Kaya naman muli Kong ibinalik ang mga mapupusok Kong halik sakanyang mapupula at malalambot na labi. Natigil lang ito ng kapusin na kami sa hangin )

"Mahal ... Na .. Mahal... Din kita prinsesa ko "nakangiting sabi ko sa pagitan ng pag habol sa hininga ko.

"Mapapanga ko mo bang Hindi mo ako iiwan? " tanong nya na ikinatahik ko at ikinalungkot sa isipang alam Kong pag dumating ang oras ay iiwan ko lang din sya at mapapako ang pangakong Hindi ko sya iiwan kung bibitawan koman ang salitang iyon. Umayos sya ng upo ng mapansing natahimik ako kaya naman umayos narin ako.

"Sana...yah? Mapapangako mo bang Hindi mo ako iiwan?" ulit nya kaya nag angat na ako ng tingin.

"Ahh...pasensya na " nakayuko at nalungkot akong muli paginiisip na anytime maari ko syang iwan.

"Pasensya na? Akala ko ba mahal mo ko? Bakit Hindi mo ito mapanga ko ? Pinaglalaroan mo lamang ba ang aking damdamin?" tanong nya sa pagitan ng pagiyak nya .

"No.. Hindi mahal kita ok mahal na mahal kaya wag kanang umiyak"  hinalikan ko naman sya para I assure sya na mahal ko sya.

"Ngunit Hindi mo mapangakong Hindi mo ako iiwan? Mahirap bayun? Ayaw mo ba akong makasama habang buhay? Kase ako gusto ko ! "nahikbi parin nyang sabi .

"Shhh..... Tahan na "  pag papakalama ko na umipekto naman. Panahon narin siguro para aminin ko ang totoo .

"Hindi ko mapapangakong Hindi kita iiwan.. "  she interrupt me .

"Ngunit bakit ? "nakayuko at medyo nakuluha syang muli .

"Dahil Hindi ako tiga dito " pagamin ko .

Alam ko....