"Manang FE!?". Nauutal na tanong ni Anton sa halatang gulat na si Manang Fe.
"Aray!"
Sa sobrang pagka gulat kasi ni Anton ay agad itong napatayo at dahil nasa ibabaw nya si Marian ay tumilapon ito sa sahig.
Hindi naman halos maka hinga si manang fe sa nakita nya .
"Ah Manang kanina pa kayo dito sa loob?" Nahihiya pang tanong ni Anton.
"Ah oo sir nag lalaba po ako sa likod. Hindi ko na kayo ginising kasi nakita ko tulog na tulog kayo eh, sige sir ayos lang naman sa akin, ipag patuloy nyo na, ".
At umalis na si manang Fe na nag pipigil ng ngiti. Habang lumalabas sa pinto.
Habang si Marian ay nasa sahig parin at tinatapik ang balakang.
Masyadong na bogbog ang kangyang balakan dahil sa pagkaka bagsak nya sa sahig.
" Marian, ok na lang? ".
Inaro ni Anton ang kanyang kamay dito para tulungang tumayo.Pero hindi iyon pinansin ni Marian tumayo itong mag isa.At padabog na pinulot ang towel nya na nalaglag din sa sahig.
"Bakit nyo naman ginawa yun?!"
"Ang alin?".
"Bakit nyo ako tinulak?!nalaglag tuloy ako,ang dami nyo nang kasalanan sa kin ah."
"Anong kasalanan ko?".
"Lagi mo pinapasama loob ko,tapos basta basta mo nalang akong hinalikan,tapos ito itinulak mo pa ako,na durog na ata yung buto ko eh". Reklamo ni Marian habang himas himasan ang kanyang balakan.
Hindi naman naka pag salita si Anton,napa kamot nalang sya sa kanyang ulo.
Sa sasakyan.
"Pssst galit kaba?". Pilit kinukuha ni Anton ang antensyon ni Marian na naka masid lang sa labas ng bintana ng sasakyan.
" Hindi po,". Agad nitong sagot, pero sa labas parin ito naka tingin.
"Let me see, face me". Sabay hawak nya sa chin nito at iniharap sa kanya.
Pekeng ngiti ang ipinakita ni Marian sa kanya ng humarap ito, Alam nya kasi kung paano ito gumiti ng totoo. Yung tipong nag niningning ang mga mata.
"Your lying ,kitang kita sa itsura mo,masama loob mo.Sorry ah"
"eh ano paba magagawa ko tapos na nang yari na".
Napapa ngiti na lang si Anton.Maya maya pa ay tumigil ito sa may maliit na shop.
"dito ka lang ah,may bibilhin lang ako sandali". paalam nya sa naka simangot nasi Marian.
Tumango lang ito sa kanya.
Pag balik ni Anton may daladala na itong paper bag na may lamang box na may cellphone. Na isipan nya itong bilhang ng cellphone incase of emergency.
"Oh, gamitin mo yan, para pag kailangan mo ko, tawagan mo lang ako, ready to use na yan, nilagay ko na din ang contact ko".
Napa nganga na lang si Marian ng makita nya ang bagay na binili para sa kanya ni Anton.
" Bakit kapa bumili nito, hindi na kailangan uuwi na naman ako diba".
"Correction,uuwi tayo, basta gamitin mo yan".
At pinaandar na ni Anton ang sasakyan nya.
Pag dating nila sa office, sinalubong agad sila ni Leo.
" Hi bro goodmorning, hi Marian ". Bati ni Leo sa dalawa.
" Bro, birthday mo na sa isang araw, advance bro".
BINABASA MO ANG
FOREVERMORE (ang alamat)
FanfictionAng alamat ng matamis na mangga sa Bayan ng San Isidro. Sa Hacienda na ang naka tanim ay puno ng mangga. Sa ilalim nun matatagpuan ang dalawang taong nag mamahalan at ang tamis ng kanilang pag iibigan ang pinag mumulan ng tamis ng bunga ng mangga...
