Elsa
Nadat Jack wegging ging ik weer verder met mijn werk. Het lukte verassend goed. Na een tijdje had ik veel werk gedaan en gunde ik mezelf een pauze. Ik liep naar beneden en ging op zoek naar iemand. Ik wist niet wie, maar ik moest even iemand zien. Ik liep even rond en vond Olaf.
"Hey Elsa." Zei hij vrolijk. Hij was blij, zoals hij altijd was. Hij was eindelijk een beetje over zijn wolkje heen. Hij was er zo blij mee en kon er bijna niet afblijven.
"Hoi Olaf. Is Anna nog hier?" Vroeg ik.
"Nee, ze is net naar Kristoff gegaan."
"Oh. Wil jij dan met mij schaatsen?"
"Ja! Graag!" Riep Olaf blij. Hij pakte mijn hand en trok me mee naar het plein wat ik altijd bevroor als ik ging schaatsen. Toen we er waren keek Olaf me verwachtingsvol aan en bevroor ik het plein. Olaf keek blij en sprong het ijs op. Hij begon raar rond te dansen en ik moest lachen. Snel deed ik ook mee en dansten we samen op het ijs. Na een tijdje zag ik Anna aan komen rennen.
"Anna, kijk uit!" Riep ik. Ik wilde niet dat Anna uit zou glijden. Maar ze stopte te laat en gleed uit.
"Anna! Gaat het?" Riep ik terwijl ik naar Anna toe rende.
"Ja hoor. Het gaat wel. Al heb ik nu een blauwe kont denk ik." Zei Anna terwijl ze langzaam opstond en over haar kont wreef. Ik moest even een klein lachje onderdrukken.
"Kom, dan gaan we naar binnen." Zei ik en samen liepen Anna en ik naar binnen. Olaf volgde ons en was verassend stil.
Eenmaal binnen verscheen er weer een enorme glimlach op Anna's gezicht.
"Wat is er?" Vroeg ik.
"Kristoff wilt samen wonen." Zei Anna blij.
"Echt waar? Dat is geweldig. Jullie blijven toch wel hier hé?"
"Natuurlijk. Hier is genoeg ruimte voor hem en zijn hele familie."
Familie? Ik heb nog nooit iets over Kristoffs familie gehoord. Ik vraag me af wie ze zijn.
"Hoe is Kristoffs familie?" Vroeg ik langzaam.
"De trollen. De stenen trollen. Wist je dat dan niet?" Zei Anna langzaam.
"Nee, dat wist ik niet."
"Maar je kent de trollen toch wel?"
"Ja natuurlijk. Toen ik jou had geraakt toen we klein waren gingen we naar hen toe om je beter te maken. Daarna werd ik opgesloten in mijn kamer."
"Oh. Dat verklaart dat ik had gedroomd dat ik gekust werd door een trol." Zei Anna, meer tegen haarzelf dan tegen mij.
"Maar wanneer komt Kristoff hier?" Vroeg ik.
"Volgende week komt hij al zijn spullen brengen. Daarvoor moeten we een goede kamer vinden en die moeten me een mooi kleurtje geven en dan moeten we ook een plek voor Sven vinden." Zei Anna. Ik kon aan haar stem horen dat ze ontzettend blij was. Ik was ook blij, blij voor haar en Kristoff.
"Oh Elsa, ik ben zo blij." Zei Anna en ze knuffelde me.
"Ik ben ook blij." Zei ik en knuffelde haar terug.
"Jij vindt ook wel iemand op een dag. Je bent nog jong en het is onmogelijk dat jij niemand zou kunnen vinden." Zei Anna. Ze had door dat ik me eenzaam voelde en dat ik ook graag iemand wilde, Anna had altijd door hoe ik me voelde. Ik zuchtte en liet Anna los.
"Zullen we alvast beginnen of moeten we alles met Kristoff erbij doen?" Vroeg ik.
"Ik denk dat Kristoff er bij wilt zijn. Hij komt morgen en dan kunnen we beginnen. Jij bent er ook bij hé? Ik kan dit niet doen zonder jou geweldige advies." Zei Anna.
"Oké oké. Ik ben er wel bij. Maar als je wilt dat ik help moet je nog een beetje meer slijmen." Grapte ik. Anna sloeg me zachtjes op mijn schouder en ik kreeg een lachbui. Al gauw deed Anna ook me en kreeg ik een idee. Ik begon haar te kietelen, want daar kon ze absoluut niet tegen. Anna begon hysterisch te lachen en we vielen op de grond. Toen sprong Olaf erbij en begon Anna te beschermen. Anna greep toen haar kans en begon mij te kietelen. Ik kon er ook helemaal niet tegen en begon ook hysterisch te lachen. Na een tijdje stopten we en hijgden we uit op de grond.
"Dit moeten we vaker doen." Zei Anna hijgend.
"Ja, vind je het leuk om gekieteld te worden?" Vroeg ik.
"Nee, maar we moeten meer tijd samen doorbrengen. Ook al laat je me nu in, je bent nog steeds vaak in de studeerkamer aan het werk."
"Maar dat moet. Ik ben de koningin. Ik heb een taak. En trouwens, wanneer ik een pauze neem en tijd met je wilt doorbrengen ben je bij Kristoff. Maar nu komt hij hier en hebben we dat probleem niet meer."
"Ja, oké. Ik hou van je zus."
"Ik hou ook van jou."
Toen keek ik om, vraag me niet waarom, en ik zag Jack staan. Verstopt achter een deur. Ik wist dat hij alles had gezien en ik was boos op hem. Hij had me gewoon begluurd. Maar ik zou later met hem afrekenen.
