I Love You, ARA

BENTE DOS ✞

I'm not sure what happened, but the comments had been deleted. Let's just make new memories. -JF

BENTE DOS✞

ROGER's POV

DUGDUG!- DUGDUG!- DUGDUG!

Iyong dibdib ko, ang lakas ng kabog. Tapos sa ibaba, may narinig kaming lagabog. Kahit di ko sila makita dahil sa madilim na paligid, alam kong nakikiramdam lang din sila. Dahil alam kong alam na rin nila kung sino ang killer. Nai-kuwento na sa amin ni Inang ang lahat-lahat sa mga dati'y walang kasagutang tanong.

Putangina lang, dahil minahal niya ba ko talaga? O ginamit niya lang ako para mabuo si Ara? Para sa Ara na iyon? Kaya pala siya pumuputol ng paa, ay dahil para sa kakambal niya. Iyong putok niya sa noo – pagpapanggap lang pala. Ginamit niya pa ang pangalan ni Mrs. Ocampo para ligawin kami at makasama namin siya. Ginagamit niya pa nga ang cowboy hat nito para hindi namin maisip na siya ang killer.

Masakit. Ang sakit-sakit, pero papatayin ko siya. Iyon ang kailangan dahil wala naman siyang puso. Ipaghihiganti ko sa kanya ang pagkamatay ng walang kalaban-laban kong anak.

Ako mismo ang papatay sa kanya, at ito palang nagpapakita sa amin ay si Ara na kakambal niya. Tinutulungan yata siya ng demonya. Pero hindi ako takot. Magsama-sama sila, papatayin ko sila. Lahat sila. Pati si Roli!

Napaluhod ako habang humahagulhol. Kinapitan agad ako ni Arthur. "Mr. Santos, tatagan mo ang loob mo."

"Papatayin ko siya, Arthur... Papatayin ko siya..." Mahina lang pero madiin ang pagbigkas ko.

Tahimik lang ang lahat sa paligid ko. Hindi ko man sila makita dahil madilim, alam kong natatakot din sila. Hindi naman kasi basta-basta ang kalaban.

Inalalayan ako ni Arthur tumayo. "Roger, nasaan si Clarisse ngayon?"

"Nasa first floor." Si Rico na ang sumagot.

"Okay. Pupunta ako. Dito lang kayo," utos ni Arthur sa amin.

"Arthur..." Bulong ko. "...meron ka bang ibang sandata dito bukod diyan sa handgun mo?"

"Meron kaming palakol dito." Mabilis niyang tugon.

"Nasaan?" 

"Nasa – first floor, eh."

"Shit!" Nasapo ko ang aking noo.

"Bakit?" Napalunok muna si Arthur, dinig ko.

"Hawak na ni Nana 'yon ngayon." Tapos hinugot ko ang CP ko sa bulsa. Fvck! Lowbat ako. Bumaling ako may Marvin. "Marvin, peram phone mo." Kaso nung nilabas nito iyon ay halos kumukurap na rin ito. "Arthur, wala ka bang flashlight man lang?"

Kinuha ni Arthur ang cellphone niya at ginamit iyon para magliwanag. Ganun din ang ginawa ni Rico at ng dalawa pang nurses na kasama namin. Bahagyang nagliwanag ang paligid dahil sa mga ilaw na ito.

Maya-maya pa'y nag-dial na si Arthur at tumawag ng back-up.

Bumaling ako sa kanilang lahat. "Uubusin niya tayo. Papatayin niya tayong lahat."