Kung meron ang Bernardo chapter, meron din ang Padilla noh. Anyway, here's another chapter! Dapat kanina ko pa iuupdate to, kaya lang antok na antok ako at pagod. KAya ngayon lang, eto nga kagad ang hinaarap ko e. Grabe pala ang pasabog ng PAI sa MiGi scene noh? PArang napapaghalataan na sila ang END game:))) Lakas ng confidence ko e. LOLOL!
Rommel's POV
May POV din ako. Hindi pwedeng wala, alam niyo naman na siguro kung sino ako diba? Finally, nakita ko na din ang kaisa-isa kong anak. Tagal ko nagtiis na hindi makita anak ko, mahagkan. Alam ko kasalanan ko din na talikuran ang anak ko, pero yun pa rin ang nagawa ko. Tanggap ko banab siya nun pa e. Kaya lang talaga ang bilis ng mga pangyayari, hindi ko manlang sila napaglaban. Eto ako ngayon, humarap saknya at sinabing ipapaksal ko siya. Tama ba yun? Haaay. Hindi ko an din alam ginagawa ko e, pero sa ikakabuti din naman niya yun. Alam ko naman na pag nakilala niya to, mahahalin niya din. Kelangan kasi talaga e. Hindi ko pa sinasabi kung sino ang mapapaksal niya, pero may hinala na daw sila. Tama nga sana! Ayoko na din muna kasing paalam e. Saka mabuti nadin na lumayo muna ako saknilaa, ayy oo nga pala andito ako ngayon sa Canda. KArarating ko lang dito, may kelangan pa kasi kaming pagusapan ng kaibigan ko. Kaagad din namana ko sinalubong.
"Pre! Musta? Nakita mo na ba anak mo?" Gretchen
"Oh, mre! Si Pare? Ah, oo nakita ko na siya." Sagot ko naman
"Ah, buti naman. Osya, dun na tayo magkwentuhan sa bahay. Wala si pare mo e. Nagpunta muna sa opisina. Tara!" Edi naglakad na kami sa parking lot
"Wala ba dun si.." Pinutol ang sasabihin ko ng magsalita siya
"Wala siya dun, huwag kang magalala."
Habang nasa byahe kami, ngayon ko lang lubusang naisip na kung paano nalaman ng batang yun ang tungkol samin, kasi sa pagkakakilala ko hindi na yung ioopen ni Karla. Ayaw na ayaw niyang napaguusapan ang tungkol sa nkaraan namin. Tinawagan ko na din naman siya bago ako umalis e, medyo okay na kami. Saka wala nga daw siyang nababanggit about dito. Hindi ko nga rin inaakala na eto pala yung anak na napalayo saknila na parang nawala na saknila.
~ CONVERSATION ~
"Oh nak? Bakit?" Paninimula ni Gretchen
.....
"Kala ko ba dyan ka muna magsstay?" Tanung naman niya
.....
"Ah, kala ko uuwi ka na, Sige, magii..." Naputol yata sasabihin niya.
Hindi ko na tinanung kung sino kausap. KAsi baka kilala ko naman na kung sino, common scene naman diba? Nak e? Alanamang may iba pa. Nakarating na akmi dito sa bahay nila ang laki na din pala ng pinagbago. Tagal ko na din hindi nakapunta dito! Grabe.
DJ's POV
Isa't kalahating buwan nalang malapit na talaga ang kasal. Until now, hindi ko pa din tanggap kaya lang wala talaga ako magagawa na. Si KATH lang talaga ang tanging mahal ko, nun pa at wala ng magbabago dun. Hindi ko nga alam kung ano na ba ang nagiging plano nila dyan sa kasal na yan e! Silaa Juls masyado ng busy sa piangplaplanuhan nila daw, pero hindi naman sinasabi sakin kung ano yung planong yun. Supresa daw kasi e, ano naman kaya yung supresa na pinagsasabi nun!? Haixt. Miss ko na talaga sya, nasan na kaya siya? KAmusta na kaya..
"Nak!" Aish. Si mama.
"Po?" Sagot ko nalang
"Would like to talk about your life?" Tumango nalang ako
Oo nga kelangan ko na din siguro malaman ang tunay ako, lahat ng mga angyari kung abkit nagkaganito. PEro hindi ako nagreregret na nangyari to, kasi sa nalaman ko masaya pa rin ako. Pasalamat pa ako sa tatay kong magaling dahil may mga pamilya pa akong ganito. Hindi naman kasi nagbago ang tingin nila sakin e, pantay-pantay pa din kami. Pati yung tatay nila JC, super close pa din kami. Never kasi nila pinaramdam na hindi nila ako tunay na anak, kapatid. HAlf lang! Pero ngayon simula ng magkasama-sama kami para kaming tunay na pamilya na hindi ka magaatubli.
JC's POV
Miski ako hindi inaakaalng hindi ko talaga kapatid si kuya. Pero half naman e! Hindi naman kami nagbabago. Masaya na din akong ganito, kasi hindi sila magpinsan ni Kath diba? Mahal na mahal kaya nila isa't isa. Yun nga lang matagal na kaming walang communication saknila, si Hops naman hindi nagoopen. Wala din naman daw silang napapagusapan about kay KAth. Si Kats daw kasi wala naman nababanggit saknya. Yun nalang lagi nilang sinasabi. Ewan ko ba saknila, kaya ngayon ayan. NGANGA! Palapit na ng palapit ang kasal nila kuya. Pupunta muna ako kila Juls, makikibalita. Aba syempre kakamustahin na din! Busy na kasi e:( may pinaplano kasi sila. PAlabas na sana ako ng may narinig akong naguusap
"Ano pa ba kelangan mo?" Si mama yata to e,
..........
"Sigurado ka na ba sa name na yan? Hindi mo alam kung gaano sasaya ang mga tao dito!" MAsiglang sabi ni mama
.........
"Osya! Sige na. Bye. Paki kamusta nalang ako dyan" Pagpapaalam ni mama
Karla's POV
Dami kong POV noh? Madaldal kasi ako e. HAHAHA! Masyado na din kasing cold dito sa bahay, wala ng masyadong nagiingay simula nung araw na nalaman nila ang totoo. Pero syempre at the same, masya pa din sila. Sa pagkakaalam ko kasi, matagal ng may gusto si DJ kay KAth. Nahulog na nga daw yata e. Kaya nga lang may sagabal. Habang sinasabi ko yan, may biglang tumawag. KAya naman sinagit ko, sa binalita ng taong yun. Nawala ang lungkot sakin, dahila lam ko sa sarili ko. Lahat na sila sasaya dito. Kaya naman agad akong nagpunta sa kwarto niya, mukha ngang nainis e. NAputol ko siguro ang iniisip niya, enough of that. Natatawa lang talaga ko sa naging itsura niya. Nagusap nalang kami ng nagusap, grabe! Ang saya ng anak ko, sarap sa pakiramdam! Hindi ko na alam kung may mas hihigit pa sa kasiyahan niya ngayon.
------------------------------------------------------
What a very short UD. Yan lang kasi nagawa ko e, sorry na. Pero next chapter ang inaabangan ng lahat! Kaya paghahandaan ko yun ng bongga. Para naman makabawi ako sainyo noh? :)))) Have a great weekend guys! Abangan pa ang mga pasabog ng MiGi satin. HAHAHAHA! Loveyou all:************
BINABASA MO ANG
Count On Me
AcakMagbest friend kami, magpinsan pa. Pero may Hindi kami inaasahan na mangayayari at malalaman sa pagkatao sa Isa samin. Ako po pala si Kathryn Chandria Bernardo at ang best friend ko ay si Daniel John Ford Padilla. Hindi namin alam Kung ikakasaya ba...
