Count On Me

Chapter 21 - Kath, ano ba!?

Still DJ's POV

"Salamat." Yun lang ang nasabi niya. Ni hindi manlang ako tinitingnan.

Wala nanamang imik pagkatapos niyang sabihin yun. Bumuo ng katahimikan samin, hindi ko din naman alam ang sasabihin ko sakanya e.

"Ahm, baby?"

"Oh?" Hindi niya pa din ako tintingnan.

"Okay ka lang ba? Bakit nga pala wala ka kanina? Nakausap mo na ba si Les?"

"Pwede ba isa-isa lang? Adik 'to oh. Excited lang sa isasagot ko?" Tiningnan niya din at nginitian. Pero yung ngiti niya, pilit na pilit lang.

"Sorry naman. Hehe." Pinilit ko lang din yung tawa ko

"Okay lang naman. Kitang-kita mo naman diba?" Alam ko na meaning dun. Kaya sisimulan ko na ang convo na 'to.

"Upo muna kaya tayo noh? Mahaba-haba usapan natin e." Umupo naman siya. Nag nod lang din siya.

"Ano ba nangyayari na sainyo ni Les? Sorry wala akong magawa para mapasaya ka."

"Hindi ko na nga din alam ang nangyayari samin e. Hindi ko na din alam kung ano pa kami. Kinotact ko siya kanian. Hindi ko naman makontact. Hindi ko alam kung mahina lang signal ko o ano. Hindi rin ako tinetext. Hindi din nag aatempt na tawagan ako. Oo, madrama na ako. Eh, masakit kasi e. Alam mo yung wala kang magawa , walang kaalam-alam sa mga nangyayari sainyo. Alam mo ba yung feelin na ang syota mo wala sa tabi mo? Yung wala pag kailangan mo siya? Pag hinahanap-hanap mo siya. Alam mo ba 'yun huh!?" Hindi na niya mapigilang umiyak

"Shhh! Sige lang, iyak mo lang yan. Alam ko anmaan din ang pakiramdam ng ganyan e. Nararamdaman ko kasi sayo e. Naiinindihan kita, dito lang lagi ako para sayo. Labas muna lahat ngayon, bukas wala na ha. Uuwi na tayo ulit, linawin niyo na ni Les. Ayoko din naman nakikita kang ganyan e." Hindi ko alam sasabihin e, kaya ayun nalang nasabi ko. Haixt, nanakainis. Nilean ko siya sakin.

"Nga pala, sorry kagabi. Ikaw daw naghatid at nagbantay sakin kagabi sa kwarto namin."

"Sus. Wala yunn noh, hindi ka na iba sakin. Samin. Wala ka na dpaat ibahala dun." Kurot ko naman sa pisngi niya. Nag pout naman siya. Ang kyut niya talaga. :DD

"Hindi ka pa ba babalik dun? Baka hinahanap ka na ni Juls?"

"Ah, eh. Baka pag iniwan kita dito. MAy gawin ka e. *giggle*"

"Sapukin kita e. Sige na, okay lang ako dito."

"Saabay na tayo noh, mamaya may mga lalaking dumaaan dyan e."

"Kaya ko na kasi sarili ko e. BFF lang naman kita e, para ka namang tatay ko."

"Bahala ka naa nga dyan!" Umalis na ako, pero hindi ako tumuloy sa kwarto namin. Nagstay na muna ako sa lib-lib na lugar na nakikita ko si KAth. Ayaw niya siguro ng may nakakakita sakanya na umiiyak kaya ayan. Hinayaan ko na din, baka kasi sumabog yun e. Ayoko din naman nakikita siyang ganun. Kaya as much as possible, I'm trying to be here for her.

JC's POV

Yey, may POV ako ngayon. MAy sha-share lang naman din kassi ako e. Wala naman kasi akong naalala pa e. So, wala. :D

Nung araw na hindi na bumalik si kuya, dahil daw yun kay Kath. Pero hindi, kasi nakita ko siyang nakita niya kami. At sabay balik siguro kay Kath. May narinig din akong ungol nung magkayakap kami ni Juls, at parang nakaramdam ako ng kuryente. Ewan ko ba, pero hindi ko na pwede siraan ang relasyon nila ni Kuya noh. Sila na e, ayoko ngang maanggulo dyan. Ayokong mawalan ng kapatid tulad ni kuya. Yang si kuya, siya yung hinahangaan kong tao. Idol ko yan, grabe. Napaka alagain at maintindihaen. Ayoko din saktan ang kuya ko noh. Kaya kungmay nararamdaman man ako ngayon para kay Juls, hindi ko nalang papansinin. Mahal ko si kuuya, kahit sounds like guy. Yun ang totoo e.