CHAPTER EIGHT

22 0 0
                                        


Dalawang buwan na ang nakalipas at naging madalas ang pagkikita ni Charlie and Nixon.

Kung saan-saan sila nagkikita at kilala na nila ang isa't isa. Pero may naisip si Nixon na gawin ngayon.

Yun ay ang ligawan si Charlie.


Nixon

"Alam kong si Charlie na talaga yun. Pwede namang deretsuhin mong girlfriend si Tubia ah." Kumagat si Ate Nana sa green apple niya. Inirapan ko siya at nagsalita,

"Ate, I don't want to rush things. Kailangan pa naming kilalanin ang isa't isa ng malalim."

"My ass, just get her as your girl man or rather marry her right away so Claudine will get a mom." She laughed and walked away.

Crazy woman



Charlie

"Tubia, anak, Your mom's gonna go home tomorrow." Balita ni Daddy.

"Oh really? Can I call mom?" Paalam ko.

"Sure." Dad handed me his phone and I scrolled through his Call profiles, then there I saw it.

Honeybunch.

What a fucking cheesy call sign. Fuck old lovers Kekekeke.

A few rings and mom picked up.

"Hi mommy, how's England?" Masayang tanong ko.

"So far, so good honey. I am planning on bringing you here with Khaile and Hades."

"Oh. Sure ma. I heard you're coming home tomorrow? Have a safe flight."

"Thanks, hon. I gotta go now, I have a meeting. And oh, I am gonna talk to you with something young lady. Bye, I love you." Then she hunged up.

"Daddy." Binigay ko na yung phone ni daddy sakanya. "Punta lang ako sa library huh? Punta ako office mo mamaya." Hinalikan ko si daddy sa pisngi at umalis.



Yahiko

Pagkalabas ni Tubia sa kwarto ko, pumunta ako sa opisina ko at naabutang nakaupo si Hermes.

"Anak, bakit?"

"Dad, I wanna go to Canada." Gulat akong napatingin sakanya.

"Bakit?"

"I wanna visit mom's grave." Naupo ulit siya ng maayos.

Umupo ako sa swivel chair ko at nilagay ang braso sa lamesa.

"Hermes, actually I wanna talk to you about Charlie's case." Panimula ko.

"What about that?" Binuksan niya yung nilatag kong portfolio ni Charlie.

Isang kulay red na portfolio na may pangalan ni Tubia sa gitna. Naglalaman yun ng papers ni Tubia.

"Naisip ko kailangan na nating sabihin sakanya yung totoo?"

"Ikaw ang bahala dad. Ang gagawin ko lang naman ay pagaanin ang kaniyang loob kung sakaling maging malungkot siya." Napatingin nalang ako sakanya.

Napaka-makata naman ata ng anak ko? Eto ba epekto ng lumaki sa mga lolo?

"Anak, pwede magsalita ka nang maayos?" Awkward kong sabi.

"Daddy, maayos ang aking pag-sasalita. Ano pa ang aayusin ko?" Tumingin siya saakin.

"Ah, eh anak para ka kasing nakatira sa panahon ng hapon eh."

"Ikaw na mismo ang magsabi saakin noong ako'y supling pa lamang na dapat ko'ng mahalin at yakapin ang kulturang kinalakihan ko. Hindi ko lubos maintindihan kung anong mali sa aking pananalita." Confused na sabi niya.

Pardon me, for loving you. Stories to obsess over. Discover now