Pardon me, for loving you.

17: What?

Charlie

Walang tigil ang buhos ng luha ko, hindi ko alam ang gagawin actually.

Sa rami ng pwede kong takbuhan, iyakan, parang hindi nagf-function yung utak ko.

Anong ibig sabihin nung narinig ko?

Anong ibig sabihin nung nakita ko?

Hindi naman ako nananaginip di'ba?
Kasi as far as I know mahal niya ako eh.

Mahal niya ako.

O niloloko ko lang yung sarili ko? Pinaniniwala ko lang sa sarili ko na ganun yung nararamdaman niya saakin?

Bakit?

Anong mali?

Hindi ko maintindihan.

Umuwi ako sa bahay namin, niyakap ko agad si daddy. Sa ganitong sitwasyon alam niya na listener ang kailangan ko ngayon.

"Kailangan mo munang itanong sakanya, bago ka bumuo ng conclusion sa isip mo anak. Para sigurado ka at hindi mo masaktan yung sarili mo."

Itatanong ko? Pano?

Naisip ko, papayapain ko muna ang utak ko, kaya nagpunta ako sa isang café.

"One strawberry frappe and strawberry syruped donut please."

"Coming in a minute ma'am." Matamis na ngiti ang binigay saakin ng crew. Hindi ko maibalik ang tamis ng ngiti niya kaya ngumiti ako ng pilit.

Umupo muna ako sa isang table na four seats na katabi ng salamin, umuulan at nageenjoy akong manood ng tubig na tumutulo sa bintana, narinig kong dumating na ang order ko at itinaas ko lang ang palad ko.

Maya-maya'y may umupong lalaki sa harap ko.

Napatingin ako sakanya at nagtaas ng isang kilay.

"Can I sit here? You see, this is my favorite spot." Ngiti niya.

Mukhang maganda naman ang approach niya kaya mataray na tumango ako.

I devoured on my food and enjoyed every sip on my coffee.

"I am Xylem Gohardi. An author in New York." Napukaw niya ang atensyon ko.

"Charlie." Maikling sagot ko.

"Nice meeting you." Naglahad siya ng kamay.

Inaccept ko ito at binawi rin agad ang kamay ko.

"Shanntal!" Sigaw ng isang pamilyar na boses.

"Hyugo." Ngiti ko.

"I thought hindi ka makakapunta. Nauna ka pa pala saakin."

"Huh?"

"Nag-text ako sayo hindi ba? Na pumunta ka rito because I need your answer." Ngumiti siya.

"Uhm.." Tumingin ako kay Xylem na sumisilip saamin at parang nangingiti.

"Wala akong phone na dala, siguro saktong timing lang hehe." Sabi ko.

Napatingin si Hyugo kay Xylem.

"Anthonie, you're here?" Umupo siya sa tabi nito at nag fist bump sila.

"Oh bro."

"You know each other?" Tinignan ko silang pareho

"Yes."

Naupo si Hyugo at napatingin saakin.

"So?" Panimula niya.

"Give me three days to decide."

"Charlie anak?" Tawag saakin ni mommy nang pumasok sa kwarto ko.

"Yes ma?" I was busy reading a book.

"Naalala mo na before ako pumunta dito, sabi ko may sasabihin ako sayo?" Tanong niya.

"Uhmm.. tagal na nun ah? Akala ko nakalimutan mo na, haha."

"I will introduce you to someone."

"Hmm?"

"Come downstairs."

Bumaba kami sa sala at may naabutan akong isang batang babae at si Hermes, masama ang titig sa isa't isa.

Pero tumama ang mata ko sa isang babae na akala mo ay carbon copy ng mukha ko.

Syempre hindi ko alam ang magiging reaction ko at ang mararamdaman ko.

"W... who's she?" Tanong ko kay daddy at mommy.

"She's Sylvea Hernandez. Your mother's sister." Pakilala ni mommy.

Hind ako nakapagsalita.

--

"Your father, Daren, is now dead, so as your mother, Lauren. Because of being killed."

"Who killed them?" Napatayo ako sa halo-halong emosyon na nararamdaman ko.

"Mine's and Lauren's niece. Pinsan mo."

---

Pleeeeaseee, may I know your feedbacks abt my story? Kailangan kong malaman if may changes ba akong dapat gawin at mga improvements. Just comment your thoughts, it will be highly appreciated by me. Thanks.

Xoxo