Baby,please don't cut(voltooid)

regret

CALUM POV.

Ik ging even naar het cafétje in het ziekenhuis. Ik nam de joepie en op het voorblad stond : 'Calum Hood heeft nieuwe vriendin'. Oh nee dat voorspelde niets goed! Ik bladerde vlug voort naar de pagine dat aangegeven werd. Daar stond het. 'Sanne Van Weyenberg is zijn nieuwe vriendin' en verder zag ik wat roddels? Ik keek naar Luke en Ashton en Michael die me raar bekeken , waarschijnlijk omdat ik een raar gezicht trok. Ik toonde hun het artikel. Hun gezichten betrokken meteen. "Dat ziet er niet goed uit man" zei Ashton. Ik stond op en liep naar de kamer van Sanne. Sanne lag daar met haar ogen toe. Ik schrok even, ik maakte een klein sprintje tot in de kamer en haar ogen waren terug open. "Ow, ik dacht dat er iets was" zei ik. "Hoezo?" vroeg ze "Je ogen waren toe" voegde ik er aan toe. "Sorry, ik ben wat moe" bracht ze uit. Ik ging op de stoel naast haar bed zitten. Ik pakte haar hand. "Je bent beeld schoon" bracht ik uit. "Dat is niet waar" zei ze en een klein lachje ontsnapte haar mond. "Je hebt also een mooie lach" ze bloosde en keek weg. "Dat was schattig" voegde ik er aan toe. Ik keek in haar mooie blauwe ogen. "Ik hou van je" zei ik. "Ik ook van jouw" Ik stond op en bracht mijn hoofd dichter bij die van haar. Deze kus was alsof we jaren van elkaar verwijdert waren, ookal waren deze weken voor te lang! Ik trok terug en ging weer op de stoel zitten. Verder praatte ik met haar over waarom ze precies zelfmoord wou plegen en over de brief die ze voor me had geschreven.

SANNE POV.

Waarom zou ik zelfmoord hebben gepleegd voor die stomme pesters?!! Ik was nu misschien dood en zou nooit meer zo iets hebben meegemaakt met Calum. Ik hou van hem. Ik zou hem geen tweede keer willen verliezen. Ik zou nu voor hem vechten. Ookal moest ik er alles aandoen.Ik heb er ontzettend veel spijt van dat ik hem zoveel heb gekwetst. "Schatje, aan wat denk je?" Ik schrok op uit mijn gedachten. "Ow niets hoor" zei ik. "Jawel ik zie het" zei Calum en gaf me een kusje. "Wat zijn julie zo schattig, we zijn echt zo jaloers," zei Luke. "Spreek voor je zelf dude!" zei Michael. Ik moest lachen. "Ik hou van je Calum, vergeet dat nooit, wat er ook gebeurd" zei ik. "Schat, er gaat niets gebeuren en ik ga je ook nooit verlaten, want dan ben ik mijn wereld kwijt." zei hij. "Liefje, dat is zo lief!" antwoorde ik en drukte mijn lippen op de zijne, zijn tong tikte zacht op mijn lip en deed mijn mond een beetje open. "Huur een kamer anders" zei Ashton. Ik trok terug en bracht het uit van het lachen. Nadat we waren uit waren gelachen werd er op de deur geklopt. "Binnen , riep ik" "Hoe durf je! Hoe durf jij Calum van mij af te nemen!" Veel tijd om iets terug te zeggen had ik niet want alles werd zwart...