Eighteen.

Part 24 !¡Last Chapter!¡

Ik wil even zeggen dat ik heel erg twijfelde om dit online te zetten but here it is. Hope you enjoyed reading this, x

2 weken later..

Liefde maakt blind, absoluut. Hoe kan ik nou niet hebben ingezien dat Harry een goed persoon is? Hij heeft me uit moeilijke situaties gehaald. Ja, hij heeft me er ook ingebracht, maar ook weer uit.

Nu, twee weken na het incident heeft Harry me dan ook ALLES uitgelegd. Hij was degene die alle zinnen schreef, hij vond me al leuk sinds dag 1. Hoe kan ik dat niet gemerkt hebben? Maar toen hij me dat allemaal vertelde kreeg ik ook dat gevoel, wat ik bij Trent niet had. Trent, die deed lief, maar geheimzinnig. Harry daarentegen, doet heel open. En dat geeft me een goed gevoel.

Misschien is dat ook de reden dat Harry en ik al een week samen zijn.

De voordeur valt dicht. Ik hoor voetstappen in het kleine halletje en de deur gaat open. Darcy komt binnen, gevolgd door Harry die de riem aan de kant legt.

"Lekker gewandeld?" Vraag ik en hij knikt. "Het is koud." Ik grinnik en geef Darcy een koekje.

"Wat zullen we vandaag gaan doen? Ik heb niet zo'n zin om de hele dag op de bank te liggen." Zucht Harry en hij komt naast me zitten.

"Waarom niet?" Vraag ik en ik leg mijn hoofd op zijn shoot. "Het kan best gezellig zijn." Ik grijns en hij glimlacht.

~*~

"Hey Dee." Zeg ik en ik ga bij Deena op het terras zitten.

"Hey Soph, hoe is het?" Zegt ze en ik knik. "Wel goed, en met jou? En jij en Niall?" "Ook goed, we zijn nog steeds samen. En jij en Harry?"

"Ook goed. Maar, ik heb het misschien al heel vaak gezegd maar, het spijt me zo van onze ruzie. Ik was koppig en had moeten luisteren." Ze glimlacht en legt haar hand op mijn hand. "Het is al goed." Plotseling hoor ik een bekende stem uit het steegje naast het café komen. Ik kijk langs Deena door het steegje in en zie Trent lopen, met nog twee andere jongens.

Ik probeer me te verschuilen achter mijn hand en kijk in de menukaart om niet op te vallen. Ik voel zijn ogen in me branden, natuurlijk heeft hij me gezien.

Even later ga ik weer normaal zitten en bestellen we wat te eten.

~*~

"Nooit gedacht dat ik hier samen met jou zou lopen." Zegt Harry en hij knijpt zachtjes in mijn hand. Het schemert en we zijn even een ommetje gaan wandelen met Darcy.

In stilte lopen we over het voetpad, de sfeer is niet verkeerd. Toch krijg ik rillingen, en ik weet niet waarom. Ook Harry knijpt af en toe zachtjes in mijn hand, alsof we op het punt staan elkaar te verliezen.

Zo lopen we nog ongeveer tien minuten, met korte pauzes als Darcy even wil snuffelen. Plotseling slaat Harry zijn armen om me heen als we even stil staan.

"Ik hou van je." Zegt hij en hij zucht. "Ik ook van jou." Zeg ik zacht en hij laat me weer los. Ik zie aan hem dat hij zich niet op zijn gemak voelt, en dat ziet hij ook aan mij. Ik trek mijn handen in mijn mouwen voor warmte als plotseling een groep mensen voor ons stapt.

Het licht van de lantaarnpaal verlicht de gezichten van de jongens en ik sta met mijn voeten aan de grond genageld.

Trent.. samen met Lex en zijn vrienden.

Harry duwt me een stukje naar achteren en gaat wat meer voor me staan.

"Sophie. Sophie Sophie Sophie..." Begint Lex grijnzend. "Hoe kon je nou zo stom zijn? Dacht je nou serieus dat Harry beter is dan mij of je vriendje Trent hier?"

Ik durf niks te zeggen.

"Laat haar met rust." Gromt Harry en mijn hartslag versnelt. "Deze achterlijke aap hier, met zijn lange manen is niet veel beter. Ook hij heeft geheimen hoor, Sophie. Hij heeft meerdere kanten dan je denkt."

Compleet in de war kijk ik naar Harry, die zijn blik op de jongens niet loslaat. "H-harry?" Stamel ik maar ik krijg geen reactie, zijn borst gaat snel op en neer en een ader klopt in zijn hals.

"Kom op Sophie. Vertel me niet dat je niks slechts aan Harry ziet." Zeurt Trent en mijn angst slaat langzaam over in woede.

"Laat ons met trust." Zeg ik en Lex lacht luid. "Poeh, wat ben ik bang."

"Ga weg." Zegt Harry maar hij krijgt Lex niet zo snel koud.

"Kom op, Styles, ze hoort bij mij. Sophie schat, kom, dan gaan we." Zegt Lex en hij zet een stap dichterbij.

"Raak haar met één tengel aan, en ik sla je verrot." Gromt Harry weer. "Haha, wat zijn we grappig." Lacht Lex en hij komt op me af.

Meteen zie ik Harry zijn vuist op tillen, en zodra hij wilt uithalen--

Een knal,

Een lach,

Een gil,

Een traan.

"Harry!" Gil ik en de tranen stromen over mijn wangen. Ik zak door mijn knieën en leg mijn handen op de wond in zijn buik. Trent staat nog lachend met het geweer in zijn hand toe te kijken terwijl ik probeer druk te zetten. Maar zijn lichaam beweegt niet meer.

×I have loved you since you were 18
Long before we both thought the same thing
To be loved, to be in love
All I can do is say that these arms were made for holding you
I wanna love like you made me feel
When you were 18×

THE END.

Tam tam taaaaaaaaaam. Poeh wat ben ik leuk. Het was een wat moeilijkere beslissing maar ik heb besloten om het verhaal zo te eindigen. Let your beautiful minds discover what happens next.

Bedankt voor alle stemmen, leuke reacties and everything you've done for me. Ilyyyyyy liefs♥️