BOOK 2: Never Forget

Chapter 18. Star

Chapter 18. Star

"Bakit tayo nandito?" I managed to say the words without looking at him after what seem like years of driving. We didn't talk, we didn't say our hey and hi to each other. Nahihiya ako sa kaniya. Parang... basta.

He just smiled at me then went out of the car and opened mine, which probably showed the major awkwardness.

Sumunod na lang rin ako sa kaniya papuntang elevator, buti na lang nga may mga tao rin sa loob, kundi awkward na naman.

Any moment nag open na ang elevator at dali dali na naman kaming lumabas, napansin kung siya na pala ang nag bitbit ng pinamili ko sa mall kanina, kita mo, ni hindi ko naman lang naalala.

Pumasok kami sa condo unit ni Dave, hindi ko alam kung bakit kami pumunta dito, eh sa pagkaka-alam ko nandun sa bahay nila sa village isi Dave.

Pumasok na rin ako. Tapos nakita ko si Dave na may sinusulat sa terrace niya, medyo madilim nga dun maliban sa dim na light. 

Dahan-dahan akung lumapit sa kanya, hindi niya nga kami napansin na pumasok, masyado atang busy sa sinusulat niya. Bakit kaya siya nandito?

"Dave?" 

Napatalikod siya ngumiti lang  tapos tumayo at niyakap ako, "Ba't ka nandito?" tanung niya sakin.

"Namiss kita eh." sabi ko na lang, hindi ko pa sinabi na hinatid ako ni Duke dito. At nandito na siya. O alam niya kaya.

"Andito si Duke?" 

Nagulat ako sa tanung niya. So alam niyang umuwi na nga sa Pilipinas ang kapatid niya.

Tumango lang ako, "Nakita niya ako sa mall tapos sinama ako papunta dito." 

Hinalikan niya na lang ako bigla sa pisngi tapos hinawakan ang kamay ko at pumasok sa loob. Umupo kami sa sofa tapos nakaakbay lang siya sa'kin.

"Kamusta ang check up?" tanung ko.

"Sabi ng doctor kailangan na daw natin gumawa ng baby." 

Napatingin ako bigla sa kaniya. Hanggang ngayon ba naman yan pa rin ang goal niya? Really?

Kumunot lang ang noo ko na nakatingin sa kaniya, tapos niya naka tingin lang ng diretso.

"Dave..." I started.

"Totoo! Billliiss nnnaaa... Kelan natin gagawin? pag nakalimutan ko na ang mga posisyon?" 

(//_\\) Nakakahiya talaga to. Sana naman hindi to naririnig ni Duke kung saan man siya.

Nagtabon na lang ako ng mukha sa sobrang kahihiyan.

Tapos ang magaling kung Pokemon tumatawa lang, tinawanan pa ako.

"Alis muna ako." 

Inalis ko agad ang kamay ko sa mukha ko ng marinig ko ang boses ni Duke. Nakita ko na lang siya na lumabas sa unit at naiwan kami sa loob.

Hhhaayy. Ni hindi man lang kami nag usap. Ewan ko ba, pero nahihiya talaga ako sa kanya.

Ang tagal na rin naming hindi nag kita eh.

"Nag usap na ba kayo?" tanung sa'kin ni Dave, umiling lang ako at nag sad face, "Well, you should, he miss you." tapos kinindatan niya ako.

Ngumiti lang ako na parang wala lang.

"Teka, kelan pa sya dumating?" 

"Hindi ko alam." sagot niya.