Our Life (Fanfiction)

35. Ongemakkelijk...

POV Milan:

Ik sta binnen voor het raam te wachten tot Jer terug komt met Harm. Als Harm tenminste wel mee terug komt... Ik sta hier anders ook al wel weer een tijdje, dus begin je over dingen na te denken. Zoals dat dus. Ik zie Jer's auto aankomen, maar niemand zit naast hem voorin. Maar dan zie ik dat er wel iemand op de achterbank zit, gelukkig. Nu moet het dan alleen nog echt Harm zijn die daar zit. Ik begin heel nerveus te worden. Ik sla m'n handen voor mijn ogen. En daarna kijk ik of er al mensen de auto uit stappen. Pfffieuw, Jer en Harm stappen uit, gelukkig. Ik wacht totdat ze binnenkomen. Ik ben dan niet de beste vriend van Harm, maar ik vind het wel erg. Oh ja, heb ik al verteld dat iedereen hier in deze kamer verstopt zit? Denk het niet, maar het is waar. Als Harm en Jeremy binnenkomen springen we allemaal op. En Harm schrikt zich helemaal dood. "Ik ben toch niet jarig?!" Zegt hij een klein beetje geïrriteerd. "Nope, ben je niet. Maar dit verdien je wel." Zeg ik. En we vormen met z'n allen een groepsknuffel. Het voelt heel fijn om Harm weer in ons midden te hebben. Gelukkig is er ook niks met hen gebeurd. Dat Harm bijvoorbeeld Jer heeft aangevallen. Of als Harm zichzelf pijn had gedaan. Dan zouden we hier nu heel anders staan. En ik denk dat hoe we hier nu staan, veel beter is als dan we hier anders zouden staan. Heel duidelijk ben ik ook weer, lekker bezig Milan.

POV Harm:

Ik stap de auto uit met Jeremy, en ik zie Milan voor het raam staan. Oh nee, ik hoop dat alleen hij het is. Ik loop met Jer naar binnen, en doe rustig. Als ik de kamer in loop komt iedereen tevoorschijn. Ik schrik me helemaal dood. "Ik ben toch niet jarig?!" Zeg ik erg geïrriteerd. "Nope, ben je niet. Maar dit verdien je wel." Zegt Milan. Oké, dat zal dan wel... Ze komen allemaal om me heen staan en knuffelen me. Beetje ongemakkelijk dit. Na een korte tijd laat ik weer los omdat ik het een beetje overdreven vind. Ik stap opzij en loop naar boven richting mijn kamer. Ik ga op bed liggen. Wat ga ik doen? Ik weet het niet. Ik word gevangen door mijn gedachtes en val uiteindelijk in slaap.

POV Nikki:

Ik loop samen met Yade naar boven. We gaan Harm wakker maken omdat we gaan eten. We lopen z'n kamer in, en doen de deur voorzichtig weer dicht. Yade gaat in een kleermakerszit op Harms bed zitten. "Harm... Wakker worden, we gaan eten." Fluister ik. Ik leg zachtjes mijn hand op zijn arm. "Harm, just wake op right now." Fluistert Yade. Ik schud hem zachtjes heen en weer. "Harmpie, wordt wakker." Fluisteren we beiden nog eens. zijn ogen gaan langzaam open. "Eindelijk..." Zucht Yade. "Kom Harm, we gaan eten." Zeg ik. Hij knikt en rolt zijn bed uit. Ik kan hem nog net opvangen. "Kijk wel uit hé." Zegt Yade. "Ja, ja, ja." Zegt hij. Hij strompelt naar beneden, en wij lopen rustig achter hem aan.

——————————————————————-
Ja hey hoi! Ik weet niet wat ik hier ga typen... Dus eigenlijk heeft het geen nut als je dit leest... "You're nice, keep going!" Bye! 👋🏻 xxx.
——————————————————————-