POV Harm:
Toen we thuis waren heb ik iedereen een knuffel gegeven. Maar bij Jer duurde het wat langer, want ik had een raar gevoel in mijn buik. Maar wel een fijn gevoel, en ik weet niet wat het was. Heel raar... We lopen met z'n allen weer naar binnen, en ik heb geen flauw idee wat ik ga doen. In ieder geval niet in het zwembad, want ik wil niet dat het nog een keer fout gaat. Ik bedenk me dat ik al lang niets in mijn boekje heb geschreven. Maar het gaat nu ook heel goed met mijn depressie sinds ik bij de makkers woon. Ja, ik weet het... Depressie?! Jep, ik ben soms heel erg depressief. En ik heb het gevoel dat ik nu ook weer een beetje depressief aan het worden ben. Ik pak mijn schriftje en grijp een pen. Wanneer voor het laatst... Een paar maanden geleden, dat is best wel lang geleden dus... Ook wel weer een goed teken. Ik trek de dop van mijn pen af en begin met schrijven...
En Harm is weer een beetje depressief hoor. En weet je waarom? Nee, dat weet je niet. Tuurlijk weet je dat niet, godver Harm. Nou kijk, Link is godverdomme bewusteloos geraakt. Jemig hé, de meest grappige makker ter wereld ligt gewoon in het ziekenhuis. Niet dat het mijn schuld is... Nee Harm! Je had van tevoren moeten zeggen dat ze niet mochten rennen. Kut discussies altijd weer in mijn kutkop. Ik kan ook niks hé. Niet eens fatsoenlijk nadenken! Dat moet toch iedereen wel kunnen. Ook depressieve mensen, of niet? Ik ben gewoon een raar mens, ben ik altijd al geweest. Waarom ben ik hier nog?! De makkers willen me hier toch niet hebben, want ik ben raar. Shut the fack up! Ik ben weg hier!
POV Joost:
Ik zie Harm naar beneden stormen, wat gaat die doen? Ik zie dat hij zijn schoenen aandoet en z'n jas pakt. Hij heeft ook nog een zwart vest aan. Why that? Hij grijpt zijn autosleutels. Ik kijk door het raam en zie hem met z'n auto hard wegrijden. Echt, waar gaat hij heen? Ik zet in de groepsapp dat Harm weg is gegaan met z'n auto. Ik zie dat Jeremy KUUUT! in de chat typt. Waarom typt hij dat?
POV Jeremy:
Ik bel Harm. En ja hoor, hij neemt niet op. Ik begin met typen...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Jeremy💦: Harm, ik weet dat je depressief bent.
Jeremy💦: Je kan alles tegen me zeggen hé.
Jeremy💦: Waar ben je? Dan kom ik naar je toe.
Jeremy💦: Ik weet dat dit op spam lijkt, maar ik wil je helpen.
Jeremy💦: Het gaat echt niet goed met je hé... Komt het doordat Link bewusteloos is?
Jeremy💦: Vertel me nou maar waar je bent.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Ik spam wel een beetje... Nu maar hopen dat hij terug belt of appt. Ik wil niet weten of hij zich nu pijn aan het doen is. Ik hoop dat hij nog heel is. Ik weet niet wat ik nu moet doen... Wachten? Achter hem aan gaan? Met iedereen hem gaan zoeken? Nog een keer bellen of appen? Ik weet het echt niet. Ik denk dat ik dan maar ga wachten. Om de tijd te doven zet ik op mijn kamer wat muziek op. Nu is het wachten tot er iets gebeurd...
——————————————————————-
N-ance , jij krijgt ook nog even een shoutout omdat je een trouwe lezer bent. ❤️❤️❤️ Love you all! Bye! 👋🏻 xxx.
——————————————————————-
JE LEEST
Our Life (Fanfiction)
FanfictionYade, het zusje van Duncan, lijdt haar leventje. Totdat er iets gebeurd, maar ze wordt gered. En wat er verder gebeurd, zal je toch echt zelf moeten lezen. Bevat 18+ dingen, XD. (Sorry als er spellingfouten in zitten.) Funimate: Roo_san
