Our Life (Fanfiction)

42. Dat hoort niet!

POV Nikki:

Vandaag gaan Joost en ik het huis bekijken. Ik ben echt zenuwachtig, en Joost volgens mij ook. Maar dat mag ook. En ik snap het ook. We stappen uit bed. En we doen alles wat nodig is, zoals douchen enzo. We gaan naar beneden en maken een ontbijtje voor onszelf. Nu is het wachten tot het tijd is om te gaan. En dat gaat nog lang duren aangezien we heel zenuwachtig zijn. Ronald en Pascal komen ook beneden. "Zenuwachtig?" Vraagt Ronald. "Ja echt heel erg." Zegt Joost. "Doe maar rustig aan dan." Zegt Pascal. "Is goed makkers." Zeg ik. Zij maken ook even een snel ontbijtje. Uiteindelijk om ongeveer 10:00 is iedereen beneden. Dat duurde lang. Maar dan hebben we ook de echte uitslapers meegerekend. We zitten met z'n allen aan tafel, maar we eten niet. We voeren met z'n allen een gesprek over het huis enzo. Iedereen is enthousiast, en dat is wel fijn. We laten ze ook nog even het huis zien, iedereen vindt het mooi. Dat is al helemaal mooi meegenomen. Om 12:55 vertrekken we. We moeten er namelijk om 13:00 zijn. En het is niet ver weg dus... Kunnen we lekker laat vertrekken en hoeven we niet lang te rijden. Tja, we wilden ook een huis hier in de buurt. Anders zijn we niet dicht bij onze makkers. Joost en ik stappen om 12:55 de auto in en rijden naar het huis toe. Er staat al zo'n makelaar ding te wachten. "Zijn jullie Nikki en Joost?" Vraagt de makelaar als we de auto uit stappen. "Ja." Zegt Joost. "Top." Zegt hij terug. De man heeft blond haar in een mooie kuif. Hij knipoogt naar mij, what the fack! Dat hoort hij niet te doen. De makelaar start een gesprek met ons over van alles en nog wat. Hij kijkt voornamelijk naar mij. Uiteindelijk word ik uit deze hel gered en mogen we met hem meegaan naar binnen. Het ziet er allemaal heel mooi uit van binnen. We zullen natuurlijk wel wat dingen moeten aanpassen en vernieuwen enzo, maar dat is normaal. Die makelaar probeert de hele tijd zo dicht mogelijk op me te lopen. Hij moet echt kappen! Gelukkig heeft Joost het ook door en pakt mijn hand en gaat ook wat dichter op me lopen. Echt wat wil die man nou?! Hij ziet toch dat Joost en ik een stelletje zijn. Of hij is gewoon blind voor stelletjes, dat kan ook. Maar dat denk ik niet. Als we klaar zijn gaan we weer naar huis. Als we thuis komen is iedereen ons beneden aan het opwachten. "Hoe was het?" Vraagt Yade enthousiast. "We vertellen alles an tafel wel uit, oké?" Zeg ik. "Is goed." Zegt Yade. We gaan voor de tweede keer vandaag aan tafel zitten. "Nou?" Vraagt Yade. "Er was zo'n makelaar en die probeerde Nikki te fixen." Zegt Joost. "What the fack!" Zegt Jeremy lachend. "Ja hé." Zeg ik. "Echt geniaal." Zegt Milan. "Echt ik weet niet hoe dom hij was maar hij zou gewoon moeten zien dat jullie een stelletje zijn?!" Zegt Harm met een raar toontje. Daardoor schieten we in de lach. "Jij met je rare toon ook!" Lacht Pascal. Oh god, waarom is dit gesprek zo geniaal. We praten nog een lange tijd door.

——————————————————————-
Oké die makelaar deed raar... Oef. Ik kom in de knoop met mijn deeltjes. Dus sorry als ik een keer een dag oversla, ik probeer het natuurlijk niet te doen. Maar soms ga ik het waarschijnlijk echt niet redden. Sorry alvast. Bye! 👋🏻 xxx.
——————————————————————-