#Unicode
Chaeyoung ပန်းဆိုင်တွင် အလုပ်လုပ်နေရင်း နေ့လည်ရောက်သွားမှန်းမသိပေ
မနက်ကတည်းက Customer တွေ အများကြီး Chaeyoungဆီ လာဝယ်ကြလို့ Chaeyoung ပျော်နေသည်
ဆိုင်မှာ ပွနေတဲ့ အမှိုက်တွေရှင်းရင်း နာရီကိုကြည့်တော့ နေ့လည် နှစ်နာရီထိုးနေပြီ
နေ့လည်ရောက်နေပြီဆိုတာ သိတော့ Chaeyoung မှာ တစ်စုံတစ်ယောက် ကို သတိရသွားသည်
Chaeyoung သတိရသွားတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က တစ်ခြားသူမဟုတ် Lisaပင်
ခါတိုင်းဆို Lisa နေ့လည်စာ စားချိန်တိုင်း ရောက်လာပြီး နေ့လည်စာဝယ်ကျွေးနေကြကို ဒီနေ့ ဘာလို့ရောက်လာတယ်မသိ
ဘာရယ်မဟုတ် နေ့တိုင်းလာနေကြသူက ရုတ်တရက် မလာတော့တဲ့အခါ Chaeyoung စိတ်ထဲ လွမ်းနေသလို ခံစားနေရသည်
Chaeyoung အိမ်ပြန်ပြီး နေ့လည်စာစားရင်း ဆိုင်ဘက်ကို Lisaများ ရောက်လာမလားလို့ လှမ်းလှမ်းကြည့်ရတာ အမော သို့သော် Lisaက ရောက်မလာပေ
"နေပါအုံး ငါ ဘာလို့ သူ့ကိုမျှော်နေရတာလည်း "
Chaeyoung သူမကိုယ်သူမ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေတယ်
Chaeyoung ဆိုင်ကို ပြန်ရောက်လာပြီး စာရင်းတွေ တွက်နေစဥ် တံခါး bellသံကြောင့် ပျော်ပြီး ထကြည့်တော့ သူမ မျှော်လင့်နေတဲ့သူ မဟုတ်ဘဲ David ဖြစ်နေသည်
"David ဘာလာလုပ်တာလည်း "
"အော် ကိုယ့်သူငယ်ချင်းက သူ့ကောင်မလေးနဲ့ သွားဒိတ်မယ်ဆိုလို့ ကိုယ်က ပန်းစည်းဝယ်ပေးဖို့ ဒီကိုခေါ်လာတာ သူ့နာမည်က Louis တဲ့ "
"Aww တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် Louis. ... Park Chaeyoung ပါ..."
"ဟုတ် Louis manoban ပါ....."
"Manoban. ..တစ်နေရာရာမှာ အဲ့နာမည် ရင်းနှီးနေသလိုဘဲ...."
Chaeyoung စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်သည်
"Dateဆိုတော့ အလှဆုံး ပန်းစည်းလေးရအောင် လုပ်ပေးမယ်နော် ခဏစောင့်ပေးပါ "
"Leo Hyungရော ဘယ်မှာလည်း "
Davidက မေးပေမယ့် Chaeyoung ကတော့ ပန်းကိုသာ အာရုံစိုက်စည်းပေးနေသည်
