Athasia's POV
Pakiramdam ko gumaan ang pakiramdam ko simula noong nagkwento ako kay Prissy tungkol sa mga nangyare saken dati at until now di pa rin ako nakakapag-move on :(( Bakit ganun? Pag may mahal ka hindi ka mahal.
Why life is unfair?!
"Hoy! Ate ang aga mo naman mamroblema? tss di na muna ako papasok ah :))" sabay upo sa dulo ng sofa
Bale nasa magkabilang dulo kami, eto talagang kapatid ko mukhang nag-away sila ni Patrick ah? Gusto ata magpa-miss.
"At bakit?!" kunwari galit ako :D
Bigla naman akong tinignan ni Prissy ng 'So-Galit-Ka-Na-look' sarap batukan neto eh :3 parang nang-aasar.
Teka nga?!
Diba ako dapat mang-aasar?!
Eh ba't ako pa tong naaasar??!
-___________________________________-
"Sus! Si Ate naman masyadong seryoso ^____________^v gala ulit tayo, gusto ko makapaglibang-libang naman."
"Bakit nga kase?"
"Ate, remember may sinusulat akong kwento atsaka gusto ko din marelax utak ko no. Ayaw mo bang maging masaya ako kahit ngayon lang?" puppy eyes pa moreee
"Hindi mo ako madadala sa ganyan." I said it with my cold voice, Aha! She can't escape this kailangan niyang pumasok no.
Bigla naman siyang naging seryoso at mukhang may itatanong na napaka-hirap -______________- ano 'to equation sa math?
"Kaya ka ba nag-model Ate dahil sa kanya?" sabay turo sa isang magazine na kanina ay binabasa ko.
Nakapatong ito sa lamesa namin, nagulat naman ako na makita ko yung mukha niya :(( ba't di ko napansin kanina yan? hayth :((
Napayuko naman ako at mukhang magsisimula na naman tong mga traydor kong luha. Wag ngayon please :((
Bigla ko na lang naramdaman na may yumakap saken mula sa likod ..
"Sige Ate iiyak mo lang yan, makatutulong yan para mabawasan yang mabigat na pakiramdam.."
Atlast!
Umiyak na ko ng tuluyan T_____________________T
KASALANAN TO NI PRISSY EH >__________________________<
"Sorry Ate, gusto lang sana kita asaran kaso mukhang wrong move. Akala ko kung sino yung lalaki ggwapo kase at mukhang ka-age mo lang... Pero siya pala yung tinutukoy mo, Ate alam kong mahirap mag move on pero subukan mo naman pleaseee.." medyo naiiyak na din si Prissy kaya naman umalis ako sa pagkakayakap sa kanya.
Nagpunas muna ako ng luha sabay harap sa kanya tapos ngumiti pero pilit.
"Alam mo Prissy ginawa ko na yang pag-mo-move on na yan pero wala eh, ang hirap talaga."
Nakangiti pa din ako kahit gusto kong umiyak, gusto ko makita ni Prissy na malakas ako kahit nasasaktan ako.
"A-ate d-di m-mo kailangang magkunwari..." patuloy pa din sa pag-iyak si Prissy hindi yung iyak na may tunog ah.
"Prissy, bakit ka ba umiiyak? Ikaw ba ang nasaktan?" pang-aasar ko dito para tumigil kaso tumigil nga binato naman ako ng unan -________________________-
"ATE! SEYOSO TAYO TAPOS GANYAN?!" sigaw niya saken na kasalukuyang nagpupunas ng uhog XD HAHAHA! Jk. I mean ng luha ;3
"IKAW LANG NAMAN KAYA ANG SERYOSO!!" sigaw ko rin dito.
BINABASA MO ANG
TEAR DROPS ON MY GUITAR
Подростковая литератураLahat tayo may karapatang ipaglaban ang mga taong mahal natin, Pero dapat parin ba natin 'tong ipaglaban kung alam naman nating sinuko ka na niya? Iniwan ka sa ere na lumalaban? Magpapaka-tanga ka na lang ba o susuko na lang din tulad ng ginawa niya?
