Mirrors room

Part 08

جیمین انقدر خسته بود که کف زمین آینه ها خوابش برده بود. زانو هاشو بغل کرده بود و آروم خوابیده بود.

یونگی وارد اتاق آینه ها شد و جیمینو دید که وسط اتاق خوابیده. به طرفش رفت و کنارش تکیه به کفشاش نشست. به صورت رنگ پریدش نگا کرد.

دوباره دلش برا جیمین سوخت. جیمینو بلند کرد و به طرف تخت آینه ای برد. آروم رو تخت گذاشتش و بوسه ای رو پیشونیش گذاشت. جیمین تب داشت و اینو راحت میشد از بدن داغش حدس زد.

یونگی لبشو از پیشونی جیمین جدا کرد و خیلی سریع یاد پدر جیمین افتاد که وقتی اینجوری رو زمین خوابش برده بود روش شیشه ریخت.

دوباره چشماش آتیشی شد. قبل از اینکه دوباره بلایی سر جیمین بیاره از اتاق خارج شد.

وارد هال شد و رو مبل نشست و سرشو بین دستاش گرفت.

--

تو اتاقش نشسته بود و به عذابای بعدی ای که میخواست سر جیمین بیاره فکر میکرد.

یونگی به غیر از عملی کردن نقشه های پدر جیمین رو جیمین نقشه ی جدیدی کشیده بود و میخواست بد تر از پدر جیمین شه.

فکر میکرد اینجوری کابوساش میخوابن و دیگه راحت میشه!

کسی در زد.

_بیا تو

جین درو باز کرد و گفت:«جانگ هوسوک اومد»

یونگی لبخندی زد و بلند شد و از اتاقش خارج شد. به طرف هال رفت و رو به رو هوسوک ایستاد.

هوسوک با دیدن یونگی تعجب کرد و گفت:«آقای مین؟!!»

یونگی لبخندی زد:«خوش اومدی جانگ!»

_ممنونم. خوشحالم دوباره شماره رو میبینم

یونگی به طرف اتاق خودش رفت و گفت:«دنبالم بیا»

هوسوک پشت سر یونگی راه افتاد و وارد اتاق یونگی شد و یونگی درو بست.

لبخند بزرگی زد و گفت:«جانگ نمیخوام خدمتکارم باشی ولی یه کاری میخوام برام انجام بدی...حقوقتو به اندازه ده خدمتکار میکنم»

--------------------------------------------------------

چشماشو باز کرد و به اطراف نگا کرد...آینه، آینه، آینه!

تنها چیزی که میدید آینه بود. دیگه داشت دیوونه میشد.

دوباره سر درد گرفته بود. بلند شد و به هر زحمتی که شد خودشو به دستشویی رسوند و آبی به صورتش زد.

از دستشویی خارج شد و به چهره داغون خودش تو آینه ها نگا کرد.

نه غذای درستی میخورد، نه روحش تو آرامش بود، و نه جسمش راحت بود. از این وضعیت خسته شده بود.

ساعت چنده؟ نمیدونه

الان روز یا شب؟ نمیدونه

چند روزه خونه یونگیه؟ بازم نمیدونه!