Rather be normal

HS1: birthday wake-up

Ik loop de trap af. Op de zesde tree ligt Skittle, onze kat. Ik pak de grijze kat op en loop naar de woonkamer. Yes! Eindelijk, ik ben elf! Ik leg Skittle op de bank en ga naast hem zitten. Ik geniet van het feit dat ik elf ben. Elf! Twee enen naast elkaar. Ik glimlach naar Skittle die speels zijn nagels in mijn trui zet. Ik maak de kat los en loop naar de deurmat. Twee ansichtkaarten, een kaart in envelop en een perkamenten envelop. Ik pak de kaarten op en loop weer de woonkamer in. Het is half zeven. Papa, mama en Joshua slapen nog. Ik kijk naar de kaarten. De ansichtkaarten zijn van mijn beste vriendin Fenne en opa en oma. Ik pak de witte envelop. Een kaartje van oom Gregord, met een briefje van twintig euro. Die gozer weet me altijd te verwennen. Ik pak de perkamenten envelop. Sodeknetter, da's best zwaar! Er zit een mooie stempel bij de sluiting. Sjiek hoor. De voorkant is met smaragdgroene inkt geadresseerd. Hij is trouwens ook heel precies geadresseerd. Zelfs mijn slaapkamer staat erop! Ik peuter de brief open. De brief is geschreven met dezelfde groene inkt als op de envelop. Woord voor woord lees ik de brief. Het gaat over een één of andere school voor... Hekserij en hocus-pocus. Ik grinnik. Leuke grap. Ik leg de brieven weg en zet de tv aan.  "goedemiddag, kijkers, bij sara's weerbericht! Vandaag..."  ik klik hem weer uit. Ik hoor snelle voetstappen op de trap. Uiteindelijk steekt mijn broertje zijn hoofd door de deuropening. "Hoi Qui!"  ik glimlach naar het kleine ventje. "Hi Josh."  "Gefeliciteerd!"  hij huppelt naar me toe en geeft me een klein pakje. Ik trek het pakpapier eraf. Er komt een klein doosje uit waar allemaal kleine diamantjes opzitten. "Wat mooi!" Joshua stuitert op en neer.  "Ja hé!? En maak hem eens open!"  ik klik het doosje open en zie twee prachtige oorbellen. Het zijn twee kleine wolkjes met een gezichtje. Ik geef Joshua een knuffel.  "Bedankt broertje!"