HS2: My parents

70 13 2
                                        

Ik loop naar de gang waar onze spiegel hangt en doe de oorbellen in. Ze zijn echt leuk! Net op het moment dat ik naar de kamer terug wil lopen, komen mijn ouders naar beneden met een grote plastic tas. Yes! Cadeautjes! Als ze mij zien, beginnen ze te zingen. Ik haat dat. Ik weet op dat moment nooit wat ik moet doen. Als ze klaar zijn, huppel ik naar de woonkamer. Mijn vader (Settard heet hij)  geeft de plastic tas. Hij heeft me een kus.  "Gefeliciteerd, prinses!"  ik heb er een hekel aan als hij me zo noemt, maar ik zeg er niks van. Ik open de tas. Allemaal kleine, ingepakte pakjes lijken me aan te kijken. Na een half uur ben ik eindelijk klaar met alles uitpakken. Twee potloden met hangertje eraan, twee repen chocola, een ketting met een uiltje eraan, en nog wat kleine dingen. Ik ben er blij mee! Ik knuffel mijn ouders en Joshua. "Heb je nog leuke post gekregen, lieverd?"  vraagt mijn moeder.  (Ann)

Ik geeft haar de stapel brieven. Als laatste pakt ze de perkamenten brief. Haar ogen worden groot. Ze glimlacht voorzichtig naar me.  "L..leuk, schat..." ze geeft de brief aan mijn vader. "Oh..."   ik glimlach.  "Originele verjaardags-brief, hè? Ik denk dat Paige hierachter zit."  Paige is mijn beste vriendin. De grapjas. Mijn ouders kijken serieus. Mijn vader kucht.  "Quirijne...We moeten je iets vertellen."

Rather be normalWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu