7. Bölüm

156 9 0
                                        


Gözlerimi kamaştıran araba fariyla beraber ayaga kalktım ve ellerimle gözlerime gölge olusturarak ışığı engellemeye çalıştım. Arabadan Tuğran ve Elif indiğinde kendime çeki düzen verdim ve yanıma gelmeleri icin bekledim. Yanima geldiklerinde Elif'e sımsıkı sarilmistim.

"Sevgilim bana bu kadar çok sarilmiyor arkadaş"

Elif benden ayrilip tek kaşını kaldirdi ve Tuğran'a baktı.

"Çünkü benim en değerlim o" dediğinde gülümsedim

"Hosgeldiniz" dedim ve iceri davet ettim. Tuğran kapiya yaklaştığında kapının kırıldığını gorunce bana döndü ve konusmaya basladi.

" Burda savaş falan mı çıktı bu kapi nasil kırıldı?"

Gozlerimi ona dikip konuştum

"Abine sorarsin" deyip iceri girdim arkamda 2 şaşkın bırakmıştım.

Mutfağa gectim ve 3 tane kahve yapip onları da yanıma çağırdım masaya oturduğumuz da Elif'in soracağını bildiğim icin sormadan anlatmaya başladım.

"Senin sevgilinin abisi evimi resmen basti yetmedi bir de kapımı kirdi kapiyi acmayinca."

" Senin burda oldugundan nerden haberi olmuş" biraz dusundukten sonra Elif aydinlanmis gibi gözlerini açtı ve Tuğran'a bakti, Tuğran ise Elif haric gözleri evin her yerinde geziniyordu.

Gözlerim kocaman bi sekilde acildi ve yerimden kalktim Tuğran'a döndüm.

İsaret parmağımla onu gostererek konusmaya nerden baslayacagimi düşünürken sakin kalmaya calisiyordum.

"Sen... Sen hangi hakla boyle biseyi soylersin?"

"Valla yenge cok israr etti daha dogrusu nerdeyse beni öldürecekti"

Dediği yenge kelimesine takılı kalmıştım.

"Yenge derken?"

"Abimle birlikte degil misiniz ki?" Diye sorduğunda iyi cinlerim tepeme çıkmış ve sinirden kudurmustum.

" Git o abine söyle karşıma çıkarsa bu sefer gercekten onu öldürürüm"

Elif bizi sessizce dinlerken sinirlendigimi anladığında yanima geldi ve beni sakinleştirmeye çalıştı ama pek bir faydasi olmamisti. Üst kata cikarak esyalarimi topladim ve asagiya indim.

"Elif geri donebiliriz artik sonuçta buraya kafa dinlemeye gelmistim artik gerek kalmadi" dedikten sonra valizimi surukleyerek arabanin garajina yerlestirdim ve arka koltuga yerlestim. Elif ve Tugran da geldiğinde yola çıkmıştık.

Eve gelmemiz 1 saat surmemisti ama ben yorgundum valizimi alıp eve ciktim Elif ile Tuğran disarida konusuyorlardi onlari rahatsiz etmeden eve girdim ve valizimi odama koydum. Kendimi koltuga atip gozlerimi kapattim kafa dinlemekte yalan olmustu anlasilan işten ayrildigimi da dusunursek yapacak bir seyim de yoktu, evde oturmaktan sikilacagim için is bakmaya baslamaliydim. Umarim guzel bir is bulabilirdim, düşünmeyi birakarak odama gectim. Elif ve Tugranda geldiğinde onlarla konuştum.

" Uzerimo değişip sahile inicem siz keyfinize bakın"

" Tamam kuzum dikkat et ama kendine" Elif'in uyarisiyla gulumseyip kafami salladim. Uzerimi degistirip onlarla vedalastiktan sonra evden ciktim. Disarisi serindi ve gayet guzel bir hava vardi kulaklığımi kulagima takarak yavas yavas sahile doğru adimladim. Sahildeki yerimi aldigimda denize karsi bir sigara yakip kulakligimdan gelen sarkinin keyfini cikariyordum. Yanima biri oturdugunu farketmemistim ama cokta umrumda değildi sonuçta burası sahildi ve herkes gelebilirdi. Kulakligimin kulagimdan cikarilmasiyla kulakligimi tutan kisinin koluna yapismistim.

KARABağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin