Hide And Seek (A Series #4)

Chapter 29

Chapter 29: All I see

Ang araw na pinakahihintay namin ay dumating na. I retouched myself in the mirror for the nth time now. Kinakabahan talaga ako sobra. Ngayon ang unang araw ng aking pagpasok sa trabaho. And I got calls from Rachelle very early in the morning that the guests who booked rooms are already checking in.

It's just a normal day naman talaga pero sobrang excited ako na kabado. I don't know if I'm gonna be the excellent hotelier like my father, but I aim to give my all and put my words into efforts and actions.

Bodycon dress ang suot ko, white again and with a slit sleeved white coat. Humuhubog sa kurba ng aking katawan ang damit na sinuot, I may not have that very hourglass body, but I have curves in the right places.

The bangle on my wrist is glamorous. I wore my golden clover leaf earrings and its necklace. This is Dad's gift on my sixteenth birthday. Si Mommy ang bumili ng suot ko ngayon, maging sa three inched stilettos.

Lumabas na ako sa kwarto upang mag-agahan. It's 7 am pa lang. Naroon na silang lahat sa kusina.

"Oh, wow! Our gorgeous apo," Lola giggled.

Yumuko ako upang humalik sa kanyang pisngi. "Good morning po,"

"Ang ganda mo, anak." si Mommy.

"Thanks, Mom."

"You look..." Kaden trailed off.

I grinned. "You look what?"

"You look healthy." nakangisi niyang patuloy.

Tinapunan ko siya ng tingin. Umupo na lang ako sa kanyang tabi bago ginulo ang kanyang buhok. Tumawa siya at minapula ulit sa Ipad.

"Saan si Lolo?" tanong ko.

"Kausap ang Tito mo, hija. Nakabihis na iyon." si Lola.

"Are you sure hindi na namin kailangan sumama, Ee?"

"I'll be fine, Mom. Nandiyan naman si Lolo saka wala namang kakaibang mangyayari."

Ngumiti siya at pinisil ang aking kamay sa ibabaw ng lamesa. "You can just stop if it's too much, anak. Just tell me because you don't have to lift all the responsibilities."

I gave her a smile of assurance. "I'll be okay, Mommy. Huwag na po kayong mag-alala."

Sinamahan ako ni Lolo sa kompanya, ginagamit ko ang sasakyan namin. Ayaw kong gamitin ang sasakyan ni Fidai dahil baka ma-scratch ko ito sa mga parking-parking.

"Ang daming tao," sabi ni Lolo nang papasok na kami sa entrance ng C & H Hotel and Restaurant.

Totoo nga ang sinabi ni Rachelle sa akin kaninang umaga. Hindi naman puno ang parking lot pero hindi na halos mabibilang ang sasakyan na nakapark doon. The security guard greeted us and opened the barrier for us.

"Sa groundfloor tayo dadaan, Lolo. I want to see starting from there."

"Oh sure, hija."

Pinarada ko ang sasakyan sa bakanteng exclusive parking space. Kung kanina kinakabahan ako ng halos kinakatay na ang aking dibdib, ngayon, nakangiti naman ako, humuhupa ang kaba.

Nagpasya na kami ni Lolo patungo ng entrance. The guards recognized us immediately. Palaging nakabukas na ang double doors ng hotel at may dalawang guard naman na nagbabantay sa tabi nito.

"Good morning, Miss."

"Good morning, Mr. Duarte."

"Good morning din, Kuya." tugon ko sa kanila.