3018 backs 1870
Chapter 4
José Protacio Rizal Mercado y Alonso Realonda
Nakita ko ang mala paraisong mundo ng pilipinas noong panahon ng mga kastila at laman ng aking buong diwa ang isang hinahanap ko na isang tao na bubuo sa aking magulong mundo. Nakita ko ang mga taong may dala dala ng paninda na hawak ng mga kamay nila ngunit sa amin na future ay iba na ang paraan n gaming pag titinda ng mga ito.
Sa gitna ng aking pag lalakad ay may tumahol sa aking aso at nilambing nito ako sa aking paa at kitang kita ko ang maamo nitong mga mata kaya hinawakan ko ang aso sa baba nito at yumuko at sinabi na
"Your so cute!" pag sasalita ko ditto
Ngunit tumahol lamang ang aso sa aking harapan at sinimulan na ako ay lambingin marahil ibang iba rin ang aso sa panahon ng mga espanyol ngunit nag papasalamat ako sa mga nakalap kong impormasyon na aking nalikom noong bago pa lamang ako pumunta sa panahon na ito.
Umalis ang aso at hinabol ko ito sapagkat parang may mensahe siya na gustong iparating sa akin.
Natigil ang aso sa isang matipunong lalaki at ang aking pakay kung bakit na ako ay pumunta ditto sa nakaraan kaya nga matatawag ko ang pang yayari na ito na 3018 backs 1870 dahil nabalik ako sa nakaraan.
Hindi ko napigilan ang aking kalandian that time so kinausap ko siya sa wikang ingles na may pag ka pabebe. Tumingin muna ako sa paa niya hanggang ulo pagkatapos ay nag salita ako.
"Hello my name is Olivia but you can call me oli" saad ko sa kanya ng pag ka pabebe
"hola mi nombre es jose rizal tan encantado de conocerte oli" saad nito sabay kinuha ang aking mga kamay at kanya itong hinalikan '
Sumayaw ako ng dance challenge na sikat sa 3018 na nag papahiwatig na ako ay kinikilig ngunit natigil ito
Hindi ko na namalayan ang kanyang sinabi sa akin kaya sinagot ko siya
"Sorry but i can't speak that language but ican understand and speak filipino language" saad ko
"Binibini, marahil naligaw ka ata sa iyong pupuntahan" saad nito sa akin
"Hindi nga kase hihi sa totoo lang kailangan kong puntahan ang aking mga friends" saad ko
"Ulitin ko ang aking sinabi kanina at isasalin ko ito sa wika na iyong naiintindihan" pag kakasabi nito sa akin
"sure" saad ko rito
"Kamusta! Ako si jose rizal at nagagalak na makita kita Olivia" saad nito na inulit pa talaga
"ah eh mahal na kita" saad ko
"binibini, hindi pa sumisikat ang araw at hindi pa handa ang oras para harapin ang isang labanan sapagkat ako ay isang rosas na dati ay nakatayo at ngayon ay nalulumbay na" pag kakasabi nito sa akin na may malalim na kahulugan
"ahh eh pwede na ulitin mo na or paikliin mo nalang o sabihin mo nalang yun gusto mo na sabihin para maintindihan ko"pag kakasabi ko rito na halos naiinis na
Hayst Olivia hindi ko na alam kung maiinlove kava o sadyang manhid kalang talaga sa pag ibig na hindi na mag babalik
"hindi pa ako handa na umibig sapagkat nasaktan na ako binibini" pag kakasaad nito sa akin
"Ano ba ang meron sa ngayon at napaka daming tao sa lugar na ito" saad ko
"May pagdiriwang ngayon ng fiesta binibini" saad niya
"Ano yung fiesta?" pag kunot ng aking noo
"Ang isang fiesta ay pinag diriwang upang mag parangal sa mga santo na ipinakilala sa atin ng mga español" saad niya
BINABASA MO ANG
3018 backs 1870
Historical FictionPanahong 3018 babalik sa panahong 1870 Bilang law student nabanggit ng aking Proffesor na napalitan na ang pang bansang bayani ng Pilipinas at dahil diyan ay aking haharapin ang isang panahon na kung saan ay masusubukan kong mahalin at malaman ang...
