3018 backs 1870

Pag Dakip Kay Rizal

3018 backs 1870

Chapter 9

Pag Dakip Kay Rizal

Matured scenes hihi be aware HAHAHA

Olivia POV

Maganda sana ang umaga ni rizal kaso nakita na naman niya ang pag mumukha ko kaya labis kong inulit ang mga katagang “YAMATE KUDASAI”

Nakita ko ang abs ni rizal na halos mapapakagat ka sa kanyang labi ay kung tutuusin ay makikita mo ang ginhawa ng umaga mo kaya labis na ikinatuwa ito ng aking buhay HAHAHA ewan ko ba basta ang mahalaga ay nakita ko ang kaniyang mg abs HAHA

Tumayo ako sa aking pag kakatayo ng dahan dahan habang naka titig sa kanya at take note naka kagat labi pa pero sa totoo lang naiilove na siya sa akin HAHAHA

“Maari ba na aking malaman kung bakit ka ganiyan maka titig sa akin binibini?” saad niya na lasa ko ay nahihiya

“Nalaglag ang panty ko sayo este nalaglag ang puso ko sayo” saad ko sbay na pag kagat labi pa sa kaniyang harapan

“marahil binibini ako ay mag susuot ng ang aking saklot sa palikuran sapagkat ako ay paparoon sa aming paaralan ng medisina” saad ni rizal

“sige basta mag aral ka mabuti ha?” saad ko sa kanya

Umalis na siya at ramdam ko ang kaniyang pag mamahal sa akin ngunit mas naiisip ko parin ang aking damdamin dahil baka ma fall in love ako sa kaniya huhu and bahala na si mariano kase si pepe naman ang pinunta ko sa lugar na ito eh and speaking of mariano

Nakita ko si mariano na naka hubad at alam ko na bagong ligo ito sapagkat kita ko na basa ang kaniyang katawan kaya agad akong sumandal sa pader at napa kagat ng aking labi HAHAHAHA

“Ohh Olivia? Marahil may kailangan ka ba sa akin” saad ni mariano sa akin

Ngunit nakatitig pa rin ako sa kaniya

“ah eh wala” saad ko na may pag kabalisa at pumunta sa kusina upang tulungan ang ginang 

Huhu “ayoko na po dito” saad ko sa aking braincells na kinakabahan sapagkat mas naiinlove na ko sa mga karakter na ipinapakita nila

Tumulong ako na mag handa ng aming kakainin sa tanghalian at marami sa amin ang maraming ginagawa

“Kakain na tayo” pasigaw kong saad

“marahil papunta na ang kanilang mga panyapak sa hapag kainan kaya mag gayak kana at umupo” saad ng ginang at sabay kami na umupo

“Ginang?” saad ko na nahihiya

“bakit hija?” saad ng Ginang

“wala po akong mga saklot maaari po ba na maka hingi sa inyo?” saad ko na nauutal sapagkat hindi naman ako sanay sa pagiging pormal and satrulang makapal din ang mukha ko
“Aba’y sige hija batid ko ang iyong kahilingan” saad ng ginang sabay na ngumiti

“salamat po” saad ko ng may buong puso

Naputol ang aming usapan ng may isang telegrama na dumating at ito ay ini abot ng isang mensahero na lalaki at kaagad na umalis

“Hija?” saad ng ginang sa akin matapos mabasa ang telegrama

“bakit po?” saad ko

“padating na ang sisira sa ating buhay at dapat na itong malaman ng dalawang matalik na mag kaibigan” saad ng ginang ng may pag iyak

Kaagad na dumating ang dalawa at nakita ko rizal na naka suot ng kaniyang uniform sa medisina at si mariano ay naka suot ng isang damit na para bang may pupuntahang serimonya