3018 backs 1870
Chapter 15
Ngumiti't kumindat
Mariano POV
Gumuho ang aking mundo at nanginginig ako ng Makita ko ang aking ina na nakahalandusay sa labas ng aming bahay kaya agad ako na bumaba sa sinasakyan kong kabayo
Kaagad ring bumaba ang aking mga kasama at aming kinarga ang aking ina sa isang upuan
Si Jose ang nanguna sa kung ano ang gagawin sa aking ina
"Ano ang dapat kong gawin?" nanginginig kong saad at pinunasan ang aking luha
"Mariano ako na anggagawa ng paraan sa Ginang ngunit mas nanaisin ko na ikaw ay tumawag sa isang sertipikadong mediko upang may kagamitan sa pag papagaling ng iyong ina" saad ni Jose habang ginagamit ang kaniyang kamay upang masiyasat sa katawan kung ano ang sanhi nito
"Oo Jose" saad ko kaagad na umalis na animo'y matatalo ang pinaka mabilis na kabayo sa sobrang bilis ng aking takbo
Sa sobrang bilis ng aking takbo ay hindi ko na alintana ang mga tao na aking nasasanggi sapagkat mas inaalala ko ang buhay ng aking ina
Sa bilis pa rin ng aking pag takbo ay nasusugatan ang aking mga tuhod sapagkat sa paulit ulit na pag dapa sa lupa
Itinakbo ko na lamang at hindi na ako sumakay ng kabayo sa sobrang pag iisip ko at isa pa ay malapit lamang ang mediko
Nakarating na ako sa bahay ng mediko at kaagad kong pinatunog ang pintuan gamit ang aking kamay
Binuksan nito ang pinutuan at aking nakita ang isang matangkad na lalaki
"Magandang hapon ngunit nariyan ba ang mediko?" hingal na hingal na saad ko na napahawak ako sa isang poste sa sobrang pagtakbo ko
"Magandang hapon din ngunit wala dito ang mediko sapagkat meron siyang dinaluhan na pag pupulong sa Batangas" pag taas ng kilay na ito at sinaraduhan ng malakas ang pintuan
Nang hihina at nalulumo ang aking sarili
Ang aking mataas na kilay ay simulang bumaba at ang aking mata ay nag sisimulang mag mura sa sobrang inis na hindi ko man lamang mas naiparamdam sa aking ina kung gaano ko siya kamahal
Hindi pa rin ako nawalan ng pag asa at nag simula na pumunta sa mga maaring makatulong sa akin ngunit sa masamang palad ay hindi talaga pinahihintulutan ng tadhana kaya pumunta ako sa isang lugar kung saan walang tao
Ang lugar na iyon ay napaka tahimik at ang mga puno at damo lamang na kulay berde ang aking kasama roon at sa masarap na pakiramdam na buhos ng hangin na dumadampi sa aking mukha
Habang ako ay nakatayo sa lugar na iyon ay ang tuhod ko ay unti unting nanghihina na naging dahilan ng aking pag luhod
Ang dalawa kong kamay ay inilagay ko sa mag kabilang gilid ng aking labi at nag simula akong isigaw ang aking buong nadarama
"Hindi ko na kaya ang aking buong nadarama!" saad ko ng malakas
Biglang bumalik sa akin ang pait ng aking dadamin
Kaagad ako na bumalik sa aming tahanan at itinakbo ko itong muli
Labis ang tuwa na aking nadarama noong nakita ko ang aking ina na maayos na ang pakiramdam at labis ang aking galak ng makita ko ang aking ama na nakayakap sa aking ina habang naiisip ko kung papaano kami nilalapatangan ng aking ama noon
BINABASA MO ANG
3018 backs 1870
Historische RomanePanahong 3018 babalik sa panahong 1870 Bilang law student nabanggit ng aking Proffesor na napalitan na ang pang bansang bayani ng Pilipinas at dahil diyan ay aking haharapin ang isang panahon na kung saan ay masusubukan kong mahalin at malaman ang...
