-Unicode-
လေသာအရပ်မှာလည်း အတူရပ်မယ်။ လေညာအရပ်မှာလည်း အတူဆန်မယ်။ ခဗျားရဲ့ရပ်ဝန်းမှာလည်း ကျွန်တော် ရှိမှာမို့ စက္ကရုပ်လေးတွေလိုသာ ပေါ့ပါးလွတ်လပ်စွာ ရှင်သန်ပါ ခဗျားရေ...
➿➿➿➿➿➿➿➿➿➿➿➿
"Lix ပြောတော့ Bar သွားမှာဆို ဘာလို့ ဒီရောက်လာတာလဲ"
"ဟိုမှာက ဆူတယ်လေ မင်းအတွက်မှ အဆင်မပြေတာ အဲ့တော့ သောက်ဖို့ရာ ဝယ်လာတယ် ဒီမှာ အေးဆေးထိုင်သောက်ပြီး ပြန်ကြတာပေါ့"
ဂရုမစိုက်သလိုလိုနဲ့ Hyunjin အတွက် ဖြည့်တွေးပြီး တိတ်တိတ်လေး လိမ္မာတတ်တဲ့ Felix ပါပဲ။
Hyunjin ကပဲ ဘီယာတစ်ဗူးကို စိတ်လိုလက်ရ အရင် ဖောက်သောက်ပြီး ကမ်းခြေမှာ ခြေဆင်းထိုင်လိုက်သည်။
"ဘလိုဖြစ်တာလဲ ဆရာလေး စိတ်ညစ်စရာရှိလို့လား၊ မဟုတ်မှ ဟိုကိစ္စ အဆင်မပြေလို့လား"
"ဆိုပါတော့ ခုထိ အဆက်အသွယ် မရသေးဖူး"
"ဘယ်လွယ်မလဲ မလိုချင်လို့မှ ပစ်ထားခဲ့တာ လိုက်ရှာတဲ့မင်းကိုပဲ ငါက လုပ်ချင်တာ"
Felix စကားကို ရှေ့နောက်မကြည့်ဘဲ ပြောလိုက်သည်မို့ သူနည်းနည်းလွန်တာကြောင့် Hyunjin ရဲ့ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲဖတ်တော့ ဘာအရိပ်ယောင်မှမတွေ့တာမို့ ငြိမ်နေလိုက်သည်။
"အနည်းဆုံးတော့ ငါ့ဘက်က ရှာခဲ့တာပဲလေ တွေ့တာမတွေ့တာက ကံကိုပဲ ပုံအပ်ထားရမှာပေါ့"
ဖြည်းဖြည်းဆွေးဆွေးလေး ပြောနေတဲ့ Hyunjin က တည်ငြိမ်နေပေမယ့် ရင်ထဲမှာ ဗလောင်ဆူနေမယ်မှန်း Felix လည်း သိပါသည်။ ဒါပေမယ့် အနုအယွစကားနဲ့နှစ်သိမ့်မှုဆိုတာ Lee Felix ရဲ့သမိုင်းမှာ မရှိတာမို့ ဘီယာဗူးချင်းသာတိုက်လိုက်ပြီး ဗူးကုန်တဲ့အထိ မော့ချလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ မင်း Dance Studio က ရှေ့လဆို စတော့မှာမလား Decoration ပိုင်းရော အပ်ပြီးသွားပြီဆို ဘယ်လိုဖြစ်သွားပြီလဲ ငါလည်း ကလေးတွေကြောင့် မင်းကို မေးမယ် မေးမယ်နဲ့ မမေးဖြစ်ဖူး"
"အင်း ပြီးသလောက်ဖြစ်နေပြီ ဒါပေမယ့် အဲ့အခန်းကြီးကလေ ဘလိုပြောမလဲ စွဲဆောင်မှုမရှိဖူး ပျင်းစရာကောင်းနေတယ် အကလေ့ကျင့်ဖို့ ငါ့ကိုယ်ငါတောင် စိတ်ထည့်လို့မရဖြစ်နေတာ သူများတွေကို ဘယ်လိုသွားသင်ရမလဲ မသိပါဖူးကွာ Decoration ပိုင်း နည်းနည်းပြန်ပြင်ချင်နေတာ စဉ်းစားနေတုန်း"
