Razing the wall for passion

Simula

Lahat ng bagay may hangganan. Simpleng kasabihan pero mabigat ang nilalaman. Noon ay natatawa na lang sa kasabihang ito at hindi sineseryoso ang mga pangaral ni papa. I'm not fan of adage and beliefs cuz i know how to play the game of life in my own hands. Tiwala ako na kaya kong kontrolin ang lahat ng naaayon sa aking kagustuhan, ni minsan ay hindi ko naisip na mawawala ang lahat sa akin at doon ako nagkamali.

Ang inakala kong simpleng laro lang ay nauwi sa mapait na karanasan. Naging isa itong bangungot na patuloy akong hinihila sa mapait na nakaraan.

Dahil sa pagtitiwala ko, naligaw ako. Dinala ako sa kadiliman na walang ibang matatanaw kundi ang kawalan ng pag-asa. I'm not prepare or even expecting that it will happen to me. Not even bit.

Golden name isn't a matter when it comes to the real game of life. Lahat ng tinatamasa mo ngayon ay maaaring kunin din sayo balang araw. At kapag dumating ka sa puntong hawak mo na ang lahat ibabagsak ka muli nito pa ibaba.

I always asked God why he let me experience this kind of fate? Did I deserve this nightmare? or maybe I'm a villain, that's why he punished me to experience this dead? I didn't choose this life! If I could go back to the past, I would change everything. I won't choose my happiness. Naging selfish ako. Oo. inaamin ko iyon, pero hindi naman siguro sapat na dahilan iyon para parusahan ako ng ganito.

Nagmahal lang naman ako masama ba iyon? Pinili ko lang ang maging masaya kasalanan ba 'yun?

If I didn't follow what my heart wanted, if I didn't choose my selfishness, maybe..I didn't experience this nightmare!

RAINE SALAZAR

Naibaligatad ko ang aking table name plate dahil sa sobrang inis. People know me as Raine Salazar not Frainelyn. Kung meron man ay mga malapit lang na kaibigan. Noon pa man ay hindi na ako sang-ayon sa pangalang ito. Pakiramdam ko'y kalakip ng aking pangalan ang puot at kadiliman. I always want to clear my name and change it by using my real name, but then. Raine Salazar is acquainted.

I don't like gloomy weather. It symbolizes weaknesses and despondency.

Pinilit kong pakalmahin ang sarili bago sinagot ang aking phone. Unknown number ang nakalagay. Sanay na ako sa ganitong mga caller. Normal na sa akin ito lalo na't bahagi ako Media. I worked at publishing company kaya sanay na ako kung may tumawag man na hindi ko kilala. Karamihan lang naman sa mga ganito ay may kontrata sa kompanya o hindi kaya mga secretaries na bigla biglang tatawag at may I-papabago sa mga articles o nagbibigay ng additional information.

"Hello" sagot ng nasa kabilang linya

"Yes?" Pormal kong sabi.

"This is Rhea Gerero from Oscorft Majestic Del Pier Corporation"

Bigla akong na tigilan nang marinig ang sinabi ng nagpakilala ng Rhea. The tragic memories flash on my mind, it brings me back to the time that I was hopeless and broken. Lahat nang pag dudusa, hinanakit at pagsisisi ay dala-dala ko sa mahabang panahon. Sa pitong taon kong paghahanap ng sagot at paghinintay ng paliwanag, wala nakapagbigay sa akin. Nabigo akong makuha iyon.

I am alone fighting my struggles, regrets, and sorrow. my heart was full of scars that never heal! Malaki ang galit ko sa lahat nang taong nakilala ko. walang tumulong sa akin ng mga panahong kailangan ko ng makakapitan. Lahat sila tinaboy ako.

Ginawa ko lang ang alam kong tama para sa ikabubuti ng lahat. Bakit hindi niya maintindihan? Bakit niya ako pinahamak?

"What do you need?"

Pinilit kong gawing pormal ang aking pananalita kahit pa nanginginig na aking buong katawan

"Ma'am the president of Oscorft Majestic Del Pier Corporation, invited you for a dinner, tomorrow at 7:00 pm"