I build my walls up and guarded my heart cause I'm tired of being the second best..but then you came. Sumugal ka sakin kahit walang sigurado pero isang beses ka lang natalo , umayaw ka na , matapos mo akong pahulugin at pasayahin?
*Cover photo not...
"..congratulations, I hope you'll enjoy your stay here" sabi ko sa bagong hired na manager. I quit being a hotel manager already. Not because of what's been happening but because I am too busy for my upcoming new branch of my Super Market.
Di ko na mahandle lahat so I give up my position and it's been a week since the last time I saw him. Thank God.
It's been a peaceful week so far. Im on my way to the Supermarket, I grab my purse and walk inside. I'm wearing an office dress today.
Oops! This image does not follow our content guidelines. To continue publishing, please remove it or upload a different image.
"Magandang hapon mam" bati saakin ng guard kaya ningitian ko naman ito.
Nahanap ko agad ang manager ko, I can see he's very hardworking. Nag rounds ako para makita ang mga products na meron kami.
"Ah mam, may tumawag po pala kanina, regarding po sa franchising?" Kumunot ang noo ko. Franchise? Really? Well my supermarket is a huge market place but really? Franchising?
Mukang napansin niyang nalito ako kaya nagpatuloy siya "ahm...Mr. Cortez po of the Sikatuna food Corp., may meeting po ata kasi--"
Nanlaki ang mata ko, oh my, how could I forgot?
I was running late ng biglang may sumabay sakin sa elevator papunta sa office ng Sikatuna Food Corp. at laking gulat ko ng makita ko ang kahuli hulihang lalaki na gusto kong makita.
What? and Why is he even here?
His face turn like a man won in a lotttery. Humakbang siya sakin papalapit, gumilid ako dahil akala ko ay tatabi siya sakin ngunit mali ako ng deretso siya sa harapan ko at nakatitig pa sa akin. Humakbang pa ako paatras pero wala na. Damn.
"A-ano ba?" iwas kong tingin sakanya
"Love, you look so damn beautiful" aniya at nilagay ang kanyang mga kamay sa tagiliran ko, pilit ko itong inaalis pero mas lalo pa niya akong hinigit papalapit sakanya.
"Ano ba?! Akala ko ba--" tiningala ko siya "akala ko ba klaro na tayo? Tapos na diba? Ayaw ko na sayo. Ano pa bang kailangan mo?" Deretso kong sabi sakanya.
He just smirk on me. This man.
"Oh love, ikaw lang nagsabi noon at hindi ako." aniya ng biglang tumunog ang Elevator.
Agad ko siyang tinulak at lumabas na. Damn that man, can he just spare m--
Natigilan ako sa paglalakad ng may pumulupot na kamay saking bewang. I lool at him with enough anger and stares ate him until he gets my point. Natigilan na din siya kaya napalingon siya sakin.
"What?" He ask curiously
Nilingon ko ang kamay niya sa bewang ko at mukang nagets niya iyon kaya naman binitawan niya ako. Huminga ako ng malalim at maglalakad na sana ng bigla niyang pinadaosdos ang kanyang kamay sa aking kamay he intertwined our freaking hands.
He almost drag me para lang mag lakad. "Love, we are late sa meeting" pag dadahilan niya. Napasama nalang ako dahil male-late talaga kami kapag inaway ko pa siya kaya mamaya nalang. Humanda siya sakin.
"There they are" sabi ng isang lalake na may kasama ding babae na mukang sekretarya nito.
Dumeretso samin ang babae at agad na napatingin sa kamay namin na naka holding hands. Pilit kong binabawi ito ngunit masyadong matigas ang kamay ng isang to.
"Ah sir, yung pipirmahan niyo po ready na" sabi nung babae kay- wait ano daw?
"Paki lagay muna sa lamesa ko, may meeting pa kami with my beautiful girlfriend" sabay lingon sakin. Nakakunot ang noo ko tila ba walang may gustong mag sabi sa nangyayari.
"Sandali, a-anong.." di na niya ako pinansin at bumaling siya sa kanyang seretary.
"Ready na ba ang office ko?"
Tumango ang babae
Hila hila ako ulit ni Phoenix papunta sa isang malaking office. Pagbukas niya dito ay nakita ko agad ang kagandahan sa loob. Neat and clean. I look around and halatang adik ang lalake sa mga paintings and pictures sa dami ng frame ngunit hindi ko makita ng klaro ang mga ito. Lalapit sana ako kaso hinila niya ako papalapit sa kanyang couch sa office.
"Ano ba?!" Angal ko, hila ng hila muka ba akong aso? " Kanina ka pa ha? Bitiwan mo nga ako" at tama naman siyang bitawan ako. Pinahid ko ang aking palad sa aking damit at tinignan siya ng masama.
"Love, you look so beautiful and so--"
Tumayo ako at inayos ang postura.
"I'm here for the meeting" seryosong sabi ko.
"Yes love, we'll get there but please, maupo ka muna." Aniya
"Ano pa bang di mo nagtes doon?" sabi ko kay phonenix.
"Love.." unti unti siyang humakbang papalapit sakin ako naman ay lumalayo hanggang sa upuan nalang ang nasa likod ko kaya napaupo ako ng di oras.
Lumuhod siya sa harapan ko at kinulong ako sa aking mga hita. He look at me in the eyes and I equalled his stare.
Oh how those eyes calm me before. "I'm sorry" and there he said it. "Alam ko, sobrang redflag ko sa part na pinipilit ko ang sarili ko sayo gayong di nga ako nagparamdam sayo ng ilang taon" yumuko siya "I'm sorry love, if I wasn't there when you were left with so many questions during your dark days, I just can't..." naluha na siya.
"I just can't stand seeing you being so mad at me, kaya nagpakalayo ako at inayos ang buhay ko para pag balik ko maayos ko lahat ng tama" aniya as he stare at me. "I'm sorry Veronica, but all this years, ikaw parin. Ikaw parin" paulit ulit niyang sabi.
My eyes started to water. This was what I need years ago. And damn, it felt so soothing that finally, all of my questions and doubt are slowly receiving its answer
"You have no idea phonix how bad you broke me on those years" napapaos kong sabi.
"I know love, I know" he said at mas lalong lumapit sakin na ngayon ang kanyang mga kamay ay nasa aking bewang.
"Kung pwede lang sanang umuwi noong mga panahon na iyon, but I can't. But I know love, I know what happened. Kaya andito ako para bawiin ang lahat ng sakit na naramdaman mo" he said na ngayon ay pantay na ang mata namin.
"You don't have to go through it alone. Andito na ako. So please, give me my chance and I'll prove it to you"
Why is it so hard na paniwalaan siya?
Umiling ako at naiyak na "How?" I ask him.
"Don't worry , I'll prove you that I deserve you" he said and kissed me on the forehead.
That kiss that makes me feel light. Ano ba yan? ---
