Chapter-3 (Unicode)

128 19 0
                                        

This gift the Chef makes

“ Balanceမဖြစ်​ဘူးတဲ့ “

Aek ဘောပင်​ကိုစာအုပ်ပေါ်ပစ်​တင်​လိုက်​ပြီး လက်​နှစ်​ဖက်​နဲ့ဆံပင်​ကိုသပ်​လိုက်​ရင်း စားပွဲ​ပေါ်မှာမျက်​နှာအပ်​ချလိုက်​သည်။

“ငါထပ်​မစစ်​ချင်​​တော့ဘူး”

“​အောင်​မယ်​​လေး.. ဘယ်​သူ့ဆီက​နေအိမ်​စာကူးချရပါ့မလဲ “

Witက စာကြည်​့တိုက်​ရဲ့စားပွဲ​ပေါ်ကို မျက်​နှာအပ်​ပြီးညည်းသည်။

“​နောက်​ဆုံးစာ​မေးပွဲကနီးလာပြီ။ ငါ​သေ​တော့မှာပဲ”

အခု​တော့သူတို့အုပ်​စုရဲ့​မျှော်​လင်​့ချက်​ဟာ Pogတစ်​​ယောက်​တည်​းပဲဖြစ်​တယ်။ သူငယ်​ချင်​း​လေး​ယောက်​ထဲမှာစာအ​တော်​ဆုံး၊ Gradeအ​ကောင်​းဆုံးရတဲ့သူ​ပေါ့။ တစ်​​ယောက်​ကိုတစ်​​ယောက်​ကူညီရင်​း၊ စာရှင်​း​ပေးရင်​းနဲ့ပဲ အချိန်​တစ်​နာရီ​ကျော်​ကုန်​ဆုံးသွားပြီးတဲ့​နောက်​​ ကျောင်​းသားငယ်လေး​ယောက်​ဟာ သူတို့သူငယ်​ချင်​းBieရဲ့​မွေး​နေ့ပွဲအတွက်​ ဘယ်​ကိုသွားမလဲဆိုတာကို တိုင်​ပင်​​နေကြသည်။ Aek နာရီကိုကြည်​့လိုက်​တဲ့အခါ​ ခြောက်​နာရီထိုး​နေပြီဆိုတာကို​တွေ့လိုက်​ရသည်။ ကြည်​့ရတာ​တော့ သူဒီ​နေ့Deliveryလုပ်​ဖို့အချိန်​မရှိ​တော့ဘူးထင်​ပါရဲ့။ သူတို့အုပ်​စုထဲကလူ​တွေရဲ့​မွေး​နေ့က နည်​းနည်​း​လေးပဲမို့ Aekကသူငယ်​ချင်​းတစ်​​ယောက်​ချင်​းစီရဲ့​မွေး​နေ့တိုင်​းမှာ အလုပ်​မလုပ်​ဘဲအနားယူပြီး သူငယ်​ချင်​း​တွေနဲ့​လျှောက်​ပတ်​သွား​လေ့ရှိတယ်​။ ပုံမှန်​ချိန်​ဆိုရင်​​တော့သူငယ်​ချင်​း​တွေနဲ့​လျှောက်​မသွားဖြစ်​ဘူး။ သူတို့​တွေနဲ့သွားရင်​ အမြဲတမ်​း​နောက်​က​နေ ပမာဏကြီးတဲ့ပိုက်​ဆံကကုန်​သွားတတ်​လို့​လေ။

“ငါတို့ဟို​နေ့က​ပြော​နေကြတဲ့ဆိုင်​နာမည်​ကဘာလဲ”

“Im Euaစား​သောက်​ဆိုင်​”

“အာ အဲ့ဒီဆိုင်​က​စျေးကြီးတယ်​​လေ”

Witကအမြဲတမ်​းလိုလိုပဲ Aekဘက်​ကိုငဲ့ညှာ​ပေး​တတ်သည်။

Grab a bite (Myanmar Translation)Where stories live. Discover now