capo dei capi

7.

Kiedy się obudziłam budzik na szafce wskazywał 13stą. Luki nie było już obok mnie, zamiast niego na poduszce znowu znalazłam ubrania. Tym razem była to zwiewna sukienka w kwieciste wzory. Denerwowało mnie, że wybiera nawet moje stroje, ale to było dla mnie jedyne wyjście z sytuacji, bo nie wiedziałam, gdzie moja walizka. Kiedy byłam gotowa do wyjścia zeszłam po schodach willi. W przedsionku przywitała mnie starsza kobieta, jak się domyśliłam służąca.

-Niech panienka pozwili na śniadanie.

-Nie jestem zbytnio głodna.-dukałam po włosku. Nie za często używałam wcześniej tego języka, przez co czułam ewidentne braki w słownictwie.

-Zjedz coś Ines, odezwał się z jadalni mój mąż.

-Nie jestem głodna.-krzyknęłam bezpośrednio do Luki.

-W takim razie mogę najpierw pokazać ci dom, a potem wrócimy tu i zjesz coś.

-Nie jestem głodna, przecież mówię, dalej boli mnie głowa.

-Zdążysz zgłodnieć, Sofija, daj jej jakieś tabletki.- burknął do swojej gosposi, a ona ochoczo spełniła jego rozkaz.
Po chwili wstał od stołu i złapał mnie pod rękę. Początkowo to przemilczałam, bo nie chciałam robić scen przed Sofiją, ale jak tylko wyszliśmy z jadalni zażądałam by mnie puścił. Ku mojemu zdziwieniu spełnił moją prośbę.
Willa była bardzo duża i ładnie urządzona. Na dole znajdowały się dwa pokoje gościnne, gabinet Luki, pokój Sofiji, pomieszczenie dla ochrony, jadalnia, kuchnia połączona z salonem i łazienka. Potem zeszliśmy w dół, gdzie w garażu oprócz czterech samochodów stał sprzęt do ćwiczeń i wypełniony po brzegi barek.
Na końcu poszliśmy na pierwsze piętro, gdzie na ścianie korytarza wisiało wiele obrazów, co mnie zaciekawiło:

-Kto je wybierał?

-Ja je wybrałem i kupiłem. Podobają Ci się?

-Tak, są różne ale wszystkie jakoś do siebie pasują, nie wiem jak to wytłumaczyć.

-Tez tak myślę, łączy je jeden element.

-Jaki?

-Sama do tego dojdziesz, chodź, pokaże ci resztę i zjesz śniadanie.

Na pierwszym piętrze było pięć pokoi, sypialnia w której spałam, gdzie znajdowała się osobna łazienka, wielka garderoba z balkonem, łazienka, biblioteka i nieduży pokój z tzn. gratami.

-Czytasz?-zapytałam obejmując ręką bibliotekę.

-Kiedyś czytałem. Teraz nie mam czasu. A Ty?

-Czytam.

-Co lubisz?

-Nic co tu masz. Czytam klasyki, w większości polskie.-może nie była to całkowita prawda, ale pokazanie mu na każdym kroku, że nic o mnie nie wie sprawiało mi satysfakcję.

-Rozumiem, sprawdź regał po prawej.-rzucił i podszedł do okna.
Dostojewski, Prus, Mickiewicz, Tetmajer, Żeromski, Goethe, Austen, Fitzgerald... I wiele innych klasyków. Spojrzałam na Lukę pytająco.

-Chyba wychodząc za Polkę biorę pod uwagę jej korzenie.- wydawał się dość dumny z siebie, ale nie chciałam dać po sobie poznać, że mi to imponuje.