PASSİONE +18

-11-

Hellööö 😜

Bol satır arası yorum ve vote bırakmayı unutmayın kuşlarım ✌😜

❤❤❤

Ders bitene kadar boş boş önümdeki deftere bakmıştım. Aklım hala gördüğüm ve gerçek sandığım rüyamdaydı. Ne kadar da gerçekçiydi. Tüylerimin ürperdiğini hissettim. Hele ki sabah rüyamda gördüğüm şeyi yaşamam aklımı iyice allak bullak etmişti. Bir de Savaş vardı tabi...

En çok o vardı demiyor da bir de diyor hasbam...

İç sesime göz devirdim. Hayır yani bu kadar çok konuşup bi o kadar da haklı çıkması normal miydi?... Bir yıldır Ateş'i uzaktan uzağa hayran hayran izlerken bugün ilk kez ondan iğrendiğimi ve yanında durmak istemediğimi hissetmem peki neyin nesiydi. Ben değil miydim onu sevdiğimi söyleyen. Ne olmuştu şimdi. Gördüğüm rüya mı soğutmuştu beni yoksa sabah Arzu'ya söyledikleri mi?...

Öyle derin düşüncelere dalmışım ki beni bundan çıkaran kolumu dürten Lalin olmuştu. Ona ne var der gibi bakarken gözlerini kısarak bana baktı.

"Leyla mısın kızım?... Ders bitti hoca çıkalı neredeyse on beş dakika olacak baksana etrafına sen ben ve Savaş'tan başka biri kalmış mı?..."

Savaş lafını duyduğum gibi gözlerimi kocaman açıp arkamı döndüm. Savaş önündeki deftere dalmış bir şeyler çiziyordu. Bu çocuk niye dışarı çıkmıyordu.

Birden ayaklanıp önündeki defter ve kalemleri toplayıp sırt çantasına koydu ve hızlı bir şekilde derslikten çıktı. O esnada iç sesim bana isyan eder gibi konuşmaya başladı.

Al işte niye çıkmıyor dedin çıktı çocuk. Senin yüzünden güzelim manzaramız gitti...

Ben öylece durmuş kapıya bakarken yanımdan gelen kıkırtılarla Lalin'e döndüm.

"Dicle bakma bana öyle... Baktın kaldın çocuğun arkasından... Hayır yani bir şey varsa bilelim..."

Göz kırpıp söylediklerine karşı göz devirdim. Ve tam o esnada yine iç sesim devreye girdi.

Göz devireceğine kıymetlini kaldırda git çocuğun peşinden proje bahanesiyle konuşursun hem...

Tabi ya proje hızla yerimden kalkıp eşyalarımı çantama attım. Bana şaşkınca bakan Lalin'i umursamayıp hızlı adımlarla derslikten çıktım. Neredeydi bu çocuk?...

Kafelerden birinde oturuyordur...

İç sesime hak verip dışarıya çıktım. Etrafta göz gezdirmeye başladığımda hararetli bir şekilde basketbol sahasının orada konuşan Arzu ve Ateş'i gördüm. Gözlerimi hemen onlardan çekip aradığım kişiyi bulmak için bakışlarımı etrafta gezdirdim. Sonunda gözlerim aradığı kişiye değdiğinde bir masaya oturmuş önünde defter yanlız başına bir şeyler karaladığını gördüm.

Bende olmasam ne yapacaksın...

Onu görünce dudaklarıma yayılan gülümsemeye engel olamadım. Hızla kendimi toparlayıp yanına doğru adımladım. Yanına vardığımda hafifçe öksürüp dikkatini çektim. Beni gördüğünde gözlerini büyütüp hızla elindeki defteri kapattı.

"Merhaba... Immm... Şey... Ben aslında şey için gelmiştim... Şey... Proje... Evet evet proje için..."

Hızlı hızlı söylediğim kelimelere karşı şaşkınca bana bakarken birden o güzel gülümsemesi yayıldı dudaklarına. Eliyle yanındaki sandalyeyi işaret etti nazikçe.