[✓] ꜰᴇᴀʀʟᴇꜱꜱ » 𝘣𝘢𝘫𝘪𝘧𝘶𝘺𝘶

2.1

Sabah her tarafı tutulmuş bir biçimde uyandı Keisuke. Gözlerini daha tam olarak açamadan suratını buruşturdu ve yattığı yerde biraz gerinip oturur pozisyona geçti yatağın içinde.

Etrafına bakındı. Perdeler açılmış, içerisi aydınlanmış ve odasının kapısı yarı açılmıştı.

Tabii ya, dün gece Chifuyu ile sarılarak uyumuşlardı.

Bu aklına gelir gelmez heyecanla kalktı oturdu yerden. Yatağın boş olduğunu görünce koşarak çıktı odasından, mutfaktan gelen seslere doğru ilerledi.

Mutfağa girmesiyle şaşırıp kalmıştı öylece,"Anne? Chifuyu?"

"Günaydın Keisuke!" annesi neşeli bir şekilde karşıladı onu. Chifuyu da onun sesini duyunca arkasını dönmüş, elindeki tahta kaşığı tezgaha bırakmıştı.

"Ne yapıyorsunuz?" dedi Keisuke şaşkınca. Sonra da gözü mutfak masasına kaydı. "Asıl sen ne yapıyorsun? Neden dün gece arkadaşının bizde yatıya kalacağını haber vermedin?" annesi endişeyle azarladı onu. Keisuke annesinin arkasında gülmemeye çalışan Chifuyu'ya bakıp duruyordu. "Unutmuşum anne." dedi dalgınca. Kadın göz devirdi.

"Chifuyu-kun ile birlikte kahvaltı hazırladık, siz yiyin benim işe gitmem gerek bulaşıkları yıkamayı da unutmayın." dedi oğlunu işe gitmeden önce öperken annesi. İkisine de el sallayıp çıktı evden, kapının önündeki ayak sesleri kesilene kadar Keisuke konuşmadı.

"Günaydın!" dedi Chifuyu elindeki tavayı diğer bulaşıkların yanına koyarken durulayıp. Keisuke sonunda şaşkın bakışlarını kapı girişinden çekebilmişti. "Otur beraber kahvaltı edelim." dedi yine sofrayı gösterirken.

"Demek benden önce uyanıp annemle tanıştın ha?" Keisuke bir bardak su içebilmek için yukarıdaki raflardan birine uzandı ve eline ilk gelen bardağı alıp indirdi. "İyi ki uyanmışım. Annen bizi sarılırken görecekti."

Keisuke dün gece olan her şeyi hatırlayınca gülümsedi. Uzun zamandır yaptığı en rahat ve en güzel şeydi. Belki de her gece Chifuyu'ya sarılarak uyumak istiyor olabilirdi...

"Saat kaç?" dedi lavaboya gidip yüzünü güzelce yıkarken. Chifuyu mutfaktan seslendi, "Daha dokuz!"

"Hâlâ deli gibi uykum var ya." diye söylenerek geri döndü mutfağa. Masaya oturup kahvaltısına başlamış oğlanın boynuna sarıldı ve kafasını öptü. "Günaydın bu arada civciv."

Tam masaya oturup hazırlanmıştı ki kapının çalmaya başladığını duyunca kalkmak zorunda kaldı yine. "Annem bir şeyler unutmuştur büyük ihtimalle." dedi koridora çıkarken Chifuyu önemsemeden devam etti yemek yemeye.

Keisuke baygın gözleriyle kapıyı açarken arkasında beliren iki oğlan şaşırtmıştı onu. Kazutora ve Mikey ellerinde poşetlerle kapının önünde onu bekliyordular.