Ep-1(Unicode)

154K 5.3K 315
                                        


သတိပြုရန် 🚨

ဤဇာတ်လမ်းတွင် မှောင်ခိုကူးခြင်း၊ ကြီးငယ်မရွေး သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ကြမ်းတမ်းသောစကားပြောဆိုခြင်းနှင့် သွေးထွက်သံယိုအခန်းများပါဝင်ပါသည်။

ML ဖြစ်သည့် မိုးတိမ်နက်သည် ဇာတ်ကောင်စရိုက်အရ ကြမ်းတမ်းခက်ထန်ခြင်း၊စီးပွားရေးအရ အိပ်ရာပေါ်တွင် လူမရွေးအချိန်ကုန်ခြင်းတို့ရှိသည်ဖြစ်၍ စာဖတ်သူများရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆုံးဖြတ်ချက်သာဖြစ်သည်။

ကျွန်ုပ်အချိန်ကုန် လူပင်ပန်းဖန်တီးထားသည့် ဇာတ်ကောင်များအား တရားလွန်ဆဲဆိုခြင်း၊တခြားဇာတ်ကောင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ ရှုတ်ချခြင်းများ သည်းမခံနိုင်ပါ။(ဘလော့ပါမည်)

ဇာတ်လမ်းအပေါ် အပြုသဘောဆောင်သည့် ဝေဖန်ချက်များကို အမြဲကြိုဆိုလျက်ပါ။

(ဤဇာတ်လမ်းအား သဘောကျနှစ်သက်၍ ဖတ်ရှုချင်သူများအတွက် သာ Update ပြန်လုပ်ပေးခြင်းဖြစ်ပါသည်။)

....................

အပိုင်း(၁)



၁၉၈၁ခုနှစ်။

ကောင်းကင်မှာ အပြာမဟုတ်သလို အဖြူလည်းမဟုတ်ဘဲ မီးခိုးဖြင့် ရောနေသော ခပ်စူးစူးအရောင်ရှိနေသည်။နေရောင်မရှိ။အရှိန်ပြင်းပြင်း ဝှေ့တိုက်လာသော လေက ညိုခွန်းဆံပင်တွေ ဖွာလန်သွားသော်လည်း  ကျောပေးထိုင်နေတဲ့ သူ့ကိုတော့ မတိုးဝှေ့နိုင်။တိုတိတိ ဆံပင်ကလည်း လေမလွင့်။

ရပ်ကြည့်နေရတာ အားမရလို့ ခြေလှမ်းဖော့ကာ ထိုကျောပြင်နားတိုးသွားပြီး စပ်စုကြည့်သည်။ခြံဝန်းကျယ်ထဲရှိ မြေလွတ်တစ်နေရာကို  သံတူးရွင်းဖြင့် တူးဆွနေတဲ့သူ။ဘေးမှာ  အမြစ်နေရာအား အိတ်အဖြူနဲ့ပတ်ထားသော စံပယ်ပင်တစ်ပင်ရှိသည်။

လက်ဖျံမှာ သွေးကြောများစွာ ပေါ်နေခြင်းဖြင့်  သံတူးရွင်းနှစ်ချက်လောက်လွှဲရုံနဲ့ အတော်နစ်ဝင်သွားသည့် ဒီလူကြီးရဲ့ အားသန်ပုံ ။

ညိုခွန်း ဘေးနားမှာ ရပ်နေပေမယ့် အဖက်မလုပ်။ သူအလုပ်မှာပဲ အာရုံရှိမြဲ။အမြစ်နဲ့မြေကြီးကိုပတ်ထားသော အိတ်ကို လက်နဲ့တင် ဆွဲဖြဲလိုက်ပြီး စံပယ်ပင်ကို ပုံစံမပျက်ယူသည်။ထို့နောက် စောစောက တူးထားတဲ့ မြေတွင်းမှာ တည့်တည့်စိုက်ပြီးလျှင် အပေါ်က မြေကို ပြန်ဖုံးနေတာက မသိရင် ကဗျာတစ်ပုဒ်စပ်ဆိုနေသလို။

ဂန္တဝင်လူမိုက်ကြီးကို ချစ်ရေးဆိုမည်Dove le storie prendono vita. Scoprilo ora