Is hij de ware? Ft. Bankzitters

Deel 27 :)

POV Matthy 

Ik word wakker van iemand die de douche in m'n badkamer aanzet, ik kijk op m'n telefoon en zie dat het al 11:00 is en dus zal Jazzmin wel onder de douche zijn gestapt. Ik hoop dat ze zich weer iets beter voelt dan gisteren, ik zal haar zo wel vragen hoe het gaat. Ik trek even een trui en broek aan en duik achter m'n computer, vandaag moet ik eigenlijk een video plaatsen maar ik heb nog geen beelden geëdit dus ik zal dat eerst moeten doen. Ik besluit maar gewoon een Among us video van gisteren te editten en die later vandaag online te zetten. Na een half uur voel ik twee handen op m'n schouders en kijk ik omhoog 'Hey schat, lekker geslapen?' vraag ik aan Jazz 'Ja wel, al beter dan gisternacht.' zegt ze en dat geeft me enigszins geruststelling. 'Ah fijn, zullen we samen gaan ontbijten?' vraag ik der en ze knikt. We lopen richting de woonkamer en treffen de andere daar ook aan, ze waren volgens mij al lang wakker. 

Jazz pakt het brood en ik pak alvast wat beleg, we smeren ons brood en gaan aan de eettafel zitten. Ik heb gemerkt dat het goed is om tijdens het eten te praten met der, zo denkt ze iets minder na over dat ze iets eet en gaat het makkelijker. Klinkt allemaal zo gek misschien maar het helpt haar. 

Vandaag is er een Creators wedstrijd in Nieuwegein en Jazzmin gaat mee, echt gezellig. Ze mag niet sporten van de artsen (hebben ze later nog verteld) dus ze mag niet mee doen. Ze gaat daarom in de dug-out zitten bij de vriendin van Noah.  Kelly is heel aardig hoor dus dat is fijn en gezellig voor Jazz. De wedstrijd is vanmiddag om 16:00 dus we hebben nog 3,5 uur, wel lekker en  we kunnen dan ook nog even "lunchen" voor we gaan. Zenuwachtig ben ik niet, alleen al die fans... De laatste tijd zitten er echt gekkies tussen. Als ik soms op tiktok scroll kom ik de gekste dingen tegen en dat vind ik wel kut. Gelukkig hebben we bij Creators best goeie beveiliging dus komt goed, ik weet dat Jazz het ook spannend kan vinden omdat al die fans dan dingen willen weten. 'Jazz, als die fans nou dingen vragen moet je gewoon niet antwoorden oke? Er kunnen namelijk wel wat dingen gevraagd worden.' zeg ik om haar voor te bereiden. 'Oke, zal ik doen. hahah vast een paar gekke fangirls net als op tiktok' reageert ze en ze moet er een beetje om lachen en ik eigenlijk ook, die fans zijn gewoon doorgedraaid soms. 

We hebben ons eten op en besluiten een spelletje te spelen, we roepen de andere jongens.(behalve Milo natuurlijk want ja die woont op zichzelf in Utrecht natuurlijk) We gaan monopoly spelen want dat duurt lang en dan is t zo de middag om en kunnen we gaan.

POV Jazzmin

We zitten midden in een potje monopoly maar ik ben al behoorlijk blut, dus dat gaat nog niet zo goed. Het is ondertussen 2 uur en dus stelt Koen voor om even te gaan lunchen, wel een late lunch want ja we waren ook laat met het ontbijt. Eigenlijk heb ik geen zin maar ik zal wel moeten, de jongens houden me sowieso in de gaten dus andere mogelijkheden heb ik niet. We schuiven het spel even naar de andere kant van de tafel en dan pakken we het brood, beleg, drinken en gaan we weer zitten. Iedereen smeert een boterham en ik ook, eentje dan. 1 met pindakaas, het moest hartig zijn dus ik vind dat pindakaas telt.  

Let's eat.. Ik heb zo geen zin. Ik probeer m'n tranen in te houden maar dat mislukt, er loopt een traan over m'n wang maar ik veeg hem snel weg. Niemand die dat zag gelukkig, ook al staan de tranen in m'n ogen moet ik door. Ik moet en zou deze boterham op eten, dan pas stel ik niemand teleur. Ik zet m'n tanden in m'n broodje en neem een hap, het gaat ziek traag puur omdat ik het niet kan. Nog een traan loopt over m'n wang en ik veeg hem weer snel weg, ik kijk ook naar beneden in de hoop dat het bij niemand opvalt. Ik leg m'n boterham neer en raak in een staar, ik kijk naar m'n broodje maar ik zie hem niet als je snap wat ik bedoel. Ik denk na over alles en iedereen, ik verdrink in m'n gedachtes terwijl m'n ogen staan gericht op die ene boterham, die ene die m'n dag zo zwaar maakt, die ene die voor zoveel mensen normaal is en ik hem niet durf te eten. Het is angst denk ik, bang om mezelf te verliezen, bang dat ik geen controle meer heb, bang dat ik dik word, bang dat andere me dan lelijk vinden. Bang voor zoveel terwijl het alleen maar een boterham is zou je denken, in mijn hoofd is die boterham niet zomaar een boterham...

'Jazzmin, zullen we zo klaar gaan maken om te gaan? over een half uurtje vertrekken we' hoor ik Matthy vragen en ik kijk meteen op en ik knik. Nog een half uur? dat betekent dat ik hier al een half uur zit.. 'Ik eet even m'n boterham op' zeg ik en ik slik de laatste tranen weg, ik moet nu die boterham eten. Ik neem een hap, en nog een, en nog een. Het gaat redelijk en ik probeer m'n hoofd op iets anders te focussen, ik hoor de jongens op staan en lopen richting hun kamer dus nu ben ik alleen. Ik sta op met m'n bord en loop naar de keuken, ik pak een keukenrol papiertje en stop daar m'n boterham in. Ik kijk nog even of de jongens echt weg zijn en dan gooi ik m'n boterham in de prullenbak, ik gooi er een leeg pak melk bovenop zodat ze het niet kunnen zien als ze dat ding openen en ik loop richting de kamer van Matthy. 'Hey schat, je boterham opgegeten?' vraagt hij en ik knik, ik loop naar de badkamer en doe even wat make-up op. De jongens pakken hun tas en ik neem nog even een trui mee. 'Hier Jazzmin, een reep, die moet je dalijk tijdens de wedstrijd ff eten' zegt Raoul en hij komt aanlopen met zo'n gezonde reep maar wel één met een hoop calorieën. Ik zucht een beetje omdat ik net die boterham al ni op kreeg en dit nu ook nog moet eten. Niemand die het gelukkig hoort en dus kunnen we allemaal rustig in de auto stappen, ik bij Matt, Rob en Koen bij Raoul. Op naar de wedstrijd..

Yesyes een nieuw deel! Vandaag te horen gekregen dat ik officieel over ben dus dat is fijn :) Morgen m'n rapport halen en dan echt vakantie! Bedankt voor het lezen ❤️

06-07-2022