Portia's POV
"Gosh, can you stop talking for a while?" Turan niya habang namumula ang mukha which made me giggled.
"Make me." Paghahamon ko.
"Make you what?"
"Make me stop." Pilya kong sabi at padabog niya naman inihagis ang unan ni Gab na nakalagay sa gilid ko lang kanina. Saktong lumanding yun sa mukha ko kaya napanguso ako.
"Tama na muna yang lambingan niyong dalawa, I made some cookies and brownies kumain na muna kayo dito." Rinig naming sabi ni tita mula sa kitchen at natatawa naman akong pinapanuod si Miss Veronica na mag walked out.
Pikunin.
Pagkatapos ng mahabang quiz at malaya akong nag stretching sa labas ng classroom. Feeling ko naging kuba na ako kakatutok sa test questions, dahil maikli lang ang binigay na oras na binigay sakin para tapusin lahat ng mga yun.
As of sa huling usap namin ni Miss Veronica ay pagkatapos lang nun ay inihatid niya na ako sa bahay para umuwi dahil hindi ako makakapag overnight sakanila since I had a dinner with my family. Hindi ko parin tuloy makalimutan yung mukha niya, akala niya siguro siya lang magaling mag salita.
Since tapos na ang klase ko for today ay dumeretso muna ako ng hideout halos magkasabay nga kaming dumating ni Sylvia. Ewan ko ba parang need ko mag refresh, namimiss ko narin humawak ng baril.
But don't get me wrong, I don't kill a person sadyang hobby ko lang ito same with my cousin. Usually pumupumunta rin dito ang squad kapag bored rin sila since we were trained na talaga sa mga ganitong bagay.
It is a must for someone like us.
"Hindi mo pa nahahanap yung nawawala mong kapatid?" Tanong ni Sylvia kay Shaun habang kinakain yung isang slice ng pizza na kinuha niya.
Umiling naman si Shaun, "Masyadong mahirap, I don't even know if she's older than me or younger."
The reason why he joined in this private organization ni Attorney Sandoval ay para mahanap ang nawawala niyang kapatid. Napagalaman niya kasi sa nanay niya ito pero as of sa tatay niya ay hindi pa daw binabanggit ng nanay niya dahil sa tuwing tinatanong daw nito ay parang iniiwasan sumagot.
As of sakin, I have reasons which it has connections with my nightmares at para sa pinsan ko naman ay bored lang daw siya.
Ang squad naman ay literal na nag tratraining lang dito sa facility kasama ang ate ko pero hindi sila kasali sa mismong organization. They don't even have an idea na kasama ako sa mga ganito miski si ate.
I need to train myself harder, I shouldn't expect anyone to save my ass ng paulit ulit.
"Hoy teka ano yan?" Turo ni Sylvia sa daliri ko.
"What the fuck? Kasal ka na?!" Gulat na tanong ni Shaun habang nakatingin rin.
"Grabe ka, pinagtataksilan mo ba si Miss Veronica?!" Halos takpan ko na ang tenga ko sa lakas ng sigaw ni Sylvia at Shaun.
"Oh, I thought it was Miss Elise?" Turan ni Shaun na tila naguguluhan.
"Who the hell is that? Ano yun ibang babae mo? The heck, I knew that you're about to sway another way like your sister but I didn't knew that you will slay this hard."
Inis kong tinapon sakanya ang kung ano man ang dinampot ko pero alam kong matigas yun dahil umaray ito sa sakit.
"Shut the hell up, firstly I am not married. Second I only have one specific person in mind and lastly, can you guys fucking calm down?" Sunod sunod kong asik.
![](https://img.wattpad.com/cover/313487532-288-k856033.jpg)
BINABASA MO ANG
Exception [PSLU #2] [GL]
Romance[ A story of Raleigh Portia Lawson. ] #2 She became the light during her tough times, she was the one who lift her up but she was also the reason for her nightmares. It became a parade of life for Portia where she never wish for love again. But some...