Portia's POV
"As if you didn't hurt her before." Umigtig ang panga niya at masamang nakatingin kay Miss Elise, masuyo ko namang pinigilan itong tumayo dahil ayan nanaman sila sa iringan nila.
I know they are talking about the past, but I don't want to back there anymore. Tapos na yun, I am trying to forget about it at dapat sila ganon narin.
Hindi ko naman mapigilang mag salita para tumigil na sila, "Both of you already hurt me, so we can we please just go back to where we really belong? Because I want to eat in peace." Saad ko at tumahimik naman silang dalawa.
"Here, ice cream." Mulat akong napa sulyap sa nagabot nun and it was Shaun at nginitian lang ako dahil alam niya mukang stress nanaman ako.
He used to do this back on our university days, tuwing inaaway ko siya or di kaya siya napagbubuntungan ko ay ito lang ang ibibigay niya akin ay okay na ako agad.
"Okay ka na?" Tanong niya at nakangisi naman akong tumango tango at natawa nalang siya. I even flinched when I felt a thumb on the side of my lips kaya sumulyap ako sa gumawa nun, si Miss Elise lang pala na may pinunasan sa gilid ng labi ko.
"Wala ba mag seselos sa pinag gagawa mo saakin?" I ask, habang busy kong nilalantakan yung ice cream.
We still have some past, kaya kung meron ay irerespeto ko yun. I know that Miss Elise is still clingy with me walang nag bago dun, kung meron man ay yun yung nararamdaman namin sa para isa't isa. Natuto kaming magpakumbaba at natutunan rin namin na hindi lahat para saatin.
Umiling siya at ngumiti ng pilit, nag away siguro.
Dumating din si Miss Daniella, deretso lang siyang umupo sa tabi ni ate at nag sisimula na silang mag landian. Ang sakit po sa mata dapat pala ay hindi ko muna hiniling na mag bati sila.
"Here, eat this." Rinig kong sabi ni Miss Daniella na tinatapat ngayon ang kutsra na hawak niya sa bibig ni ate, gusto ko nalang takpan ang mata ko at lumubog sa lupa.
"Mamaya sila na magkakainan." Sabay kaming nabulunan ni ate sa sinabi ni Regina kaya dali dali akong inabutan ng tubig ni Miss Elise.
"Ghad, Regina." Daing ni Miss Venice habang napapailing.
"Tangina ka bunganga mo," Singhal ko sakanya at binatukan siya.
"Bakit gaga? Totoo naman!" Sabi niya pa at sumimangot kaya pinisil ko ang pisngi niya.
"Nanggigil ka nanaman ah, buntis ka ba?" Makabuluhang tanong niya na naging dahilan para marinig ko ang singhap at pag ubo ng mga tao sa paligid namin.
I let out a playful smirk, "Tingin mo ba lalake para sakin?"
"Ayaw mo kay Dr. Dimitriev?" Biglang tanong ni Lucas na nagkunot sa noo ko.
"Pano naman siya napunta sa usapan na to?" Tanong ko, ramdam ko rin na nakikinig ang iba samin dahil biglang narinig si doc.
"Is she courting you?" Ate asks, while giving me a deadpan look.
"Why would she do that? It's not like she's also a curve or something,"
"Bakit tinanong mo ba?" Noah asked back which made me fell into a silent, well first of, I never did. Ayaw ko maging bastos na bigla nalang tatanungin gender niya plus I don't want to conclude.
"Is that your new girl?" Tanong naman ng nasa tabi ko.
"Nope, Miss Elise. She's our Chief of Surgeon in our hospital. We just got close recently." Sagot ko at sumilay ang ngisi sakanyang labi.
"Is she pretty?"
"Sumbong kita?" I said while having this grin in my lips, kaya napaiwas ito ng tingin at ngumuso.
![](https://img.wattpad.com/cover/313487532-288-k856033.jpg)
BINABASA MO ANG
Exception [PSLU #2] [GL]
Romance[ A story of Raleigh Portia Lawson. ] #2 She became the light during her tough times, she was the one who lift her up but she was also the reason for her nightmares. It became a parade of life for Portia where she never wish for love again. But some...