2.

3.2K 133 3
                                        

Zuchtend stapte ik uit de bus. Mijn vader kon me vandaag niet brengen, hij had een vergadering waardoor hij eerder weg moest. Het maakte mij niet zoveel uit, met de bus gaan was vreselijk maar ik had geen keus.

Ik liep naar binnen. Het eerste uur bestond uit Wiskunde, een van mijn zwakke vakken. Ik plofte neer naast Kate en pakte mijn boeken.

'Goedemorgen.' groette ik mijn nieuwe vriendengroep.

'Samuel al gespot?' Rosa knikte naar de andere kant van het klaslokaal.

'Vanmorgen zelfs al, bloot voor zijn raam.' zei ik extra hard. Ik zag hoe Kaj en Dioni moesten lachen. Samuel keek me boos aan.

De les ging snel voorbij en voordat ik het wist, was het weer het einde van de dag. Ik stond nog een beetje te kletsen met Rosa, Noa en Cassius toen Samuel op ons af kwam lopen.

'Dag schoonheid.' glimlachte hij. Hij stak een sigaret op.

'Ugh.' ik trok een vies gezicht. 'Dat spul stinkt nog erger dan jou.'

Samuel lachte nep naar me en ik zag hoe Cassius probeerde zijn lach in te houden.

'Ben je niet met de bus vandaag?' vroeg Samuel.

'En dat wil jij weten want..?' antwoordde ik vaagjes. Samuel die mij continu vragen stelde was nog vervelender dan Samuel die alleen flirterige opmerkingen maakte. Al waren alle kanten van Samuel vervelend.

'Ik dacht, misschien wil je in plaats van in zo'n vieze bus met mij mee rijden?' vroeg hij met een grijns op zijn gezicht.

'Hmm, aangezien je een BMW hebt, klinkt dit toch erg aanlokkelijk.' ik dacht diep na. 'Ik neem dit offer wel van je aan.'

'Dat dacht ik al, volg je mij?' knikte hij. Ik zwaaide mijn vriendinnen gedag en volgde Samuel naar zijn auto.

Zijn donkergrijze BWM stond aan de zijkant van de weg. Het was een gigantische patser bak. Samuel kennende was dit waar hij zijn geld aan wilde uitgeven. Hij hield de deur voor me open en zwijgend stapte ik in.

'Moet je niet met een volwassene naast je rijden?' vroeg ik toen Samuel naast me kwam zitten.

'Mijn vader is politiecommissaris.' is alles wat hij zei.

'Ik wil liever geen ruzie met jou vader.' grapte ik. Samuel grinnikte en draaide de weg op.

'Wat is het leukste aan naast mijn wonen?' vroeg hij na een tijdje. Ik rolde met mijn ogen. Al die vragen.

'De betere vraag is wat het vervelendste is.' antwoordde ik. 'Ik denk niet dat er ook maar iets positiefs is aan naast jou wonen, behalve dan dat ik met je mee kan rijden.'

Samuel knikte maar zei niks. Zwijgend reden we naar huis. Toen we thuis aankwamen parkeerde hij de auto op zijn oprit en hield de deur voor me open.

'Dankjewel.' ik glimlachte nep voordat ik me omdraaide en naar mijn eigen huis liep.

Ik stak de sleutel in het slot en opende de deur. Mijn ouders waren als het goed is nog allebei op hun werk. Mijn ouders werkte veel, maar ik had wel een goeie band met ze. Ik was niet teveel alleen thuis. En daarnaast, vond ik het helemaal niet erg om alleen thuis te zijn.

Ik gooide mijn tas neer en hing mijn jas op. Ik liep naar de keuken waar een briefje op de tafel lag.

Lieverd,

Vanavond heeft je vader een etentje met een cliënt. Vind je het een goed idee als we samen uit eten gaan? Ik ben rond zeven uur thuis en dan gaan we gelijk door. Tot vanavond.

Mama.

Ik keek op de klok en zag dat het half 4 was. De voordelen van vroeg uit zijn, lekker veel tijd om huiswerk te maken. Ik liep naar boven en pakte mijn biologie boek. Biologie was een van mijn favoriete boeken.

Na drie kwartier van biologie opdrachten gemaakt te hebben, hoorde ik iets dat tegen de ruit van mijn balkondeur tikte. Ik stond op. Fronsend deed ik de deur open. Ik keek over het randje van mijn balkon en zag niemand anders dan Samuel staan.

'Wat doe jij nou weer hier?' mopperde ik.

'Ik heb hulp nodig.' antwoordde hij.

'Met wat? De meisjes van je afslaan?' grinnikte ik.

'Met biologie, het is een van mijn slechtste vakken.' hij rolde met zijn ogen. 'Kan je alsjeblieft helpen?'

'Samuel, jou familie heeft zoveel geld dat je Afrika rijk zou kunnen maken. Als je bijles nodig hebt, huur je toch iemand in?' zei ik.

'Ik wil niemand inhuren.' zei hij vast besloten.

'Doei Samuel.' ik rolde met mijn ogen en liep terug mijn kamer in.

De Buurjongen | Samuel LeijtenWaar verhalen tot leven komen. Ontdek het nu