p-2

5K 197 3
                                        

ဘာလိုလိုနဲ့ စာသင်ချိန်တစ်ချိန်ပြီးတစ်ချိန်ဝင်လာသည်။နှင်းအဉ္ဇလီတစ်ယောက်တော့အပျင်းထူနေမိသည်။စာဆိုလိုက်မလုပ်ချင်တာအရင်ထဲကအကျင့်ပါ
ခုဆို နှင်းအဉ္ဇလီအမုန်းဆုံးမြန်မာစာအချိန်သို့ရောက်ရှိလာပါပြီ။ နံပါတ်4အချိန်ဖြစ်လို့ မြန်မာစာသင်ပြီးရင်ကျောင်းဆင်းမှာဖြစ်သည် ဒါကြောင့်မြန်မြန်ကျောင်းဆင်းဖို့သာဆုတောင်းနေမိသည်။

မိနှင်းဆုတောင်းဟာပြည့်မလာပါ မြန်မာဆရာမသည် အတန်းထဲသို့ဝင်ရောက်လာသည် မိတ်ကပ်ပါးပါးလေးနဲ့ နှုတ်ခမ်နီလေးလဲဆိုးထားသည် ဆံပင်လေးကို အပြောင်းသိမ်းပြီး သဇင်ပန်းလေးတွေလဲ ပန်ထားသည်။ခြုံငုံပြောရမယ်ဆိုရင် ဆရာမ၏မျက်နှာလေးမှာ အပစ်ကင်းစင်လှသည် ပကတိ တည်ငြိမ်သောအသွင်ကိုသာဆောင်နေသည်။

"ကဲ အားလုံးမင်္ဂလာပါကွယ် ဆရာမက ဒေါ်နှင်းသဇင်ပါ"

"မင်္ဂလာပါဆရာမ"

အားလုံးညီညာစွာနှုတ်ဆက်အပြီး နှင်းအဉ္ဇလီအကြည့်တွေကတော့ဆရာမမျက်နှာဆီမှမခွာမိသေးပါဘူး...။
ကိုယ်အမုန်းဆုံးဘာသာရပ်ရဲ့ဆရာမက ကိုယ့်ကိုအကြည့်မလွှဲနိုင်လောက်အောင်ဆွဲဆောင်ထားနိုင်ကိုပင်အံအားသင့်လ်ို့မဆုံး။စာဝင်တည်းက အပြုံးနုကိုဆင်မြန်းထားလျက်မြန်မာဖတ်စာအုပ်အား စာကိုင်ကာ သင်ခန်းစာတစ်ခုအား စိတ်ရှည်လက်ရှည်ရှင်းပြနေသည်။သင်ပုန်းပေါ်၌ ချရေးသည့်အခါဆရာမလက်တို့ဟာ သွယ်လှ၍ထိပ်လေးတွအနည်းငယ်ရဲနေ၏။

"ဟိုကလေးမ"

"ရှင်..ရှင်ဆရာမ"

"ဆရာမမျက်နှာစာမရှိဘူး ကျောက်သင်ပုန်းမှာစာက စာကိုလိုက်ကြည့် ပြီးကြရင်အကုန်ပြန်မေးမှာနော်"

"ရှင်ဟုတ်"
နှင်းအဉ္ဇလီမျက်နှာအနည်းငယ်ရဲသွားသည်။စိုက်ကြည့်နေတာမျိုးမဟုတ်ပါဘူး သူ့ဘာသာအလိုလျောက်ဖြစ်ပေါ်သည်ကိုဆရာမဒဲ့တိုးပြောချတာ အဆင်မပြေပါ တချို့သောကျောင်းသူများက နှင်းအဉ္ဇလီအား လှမ်းကြည့်အခါ ကိုယ်လေးအနည်းကျုံ့သွားမိသည်။

"ဒီကဗျာလေးရဲ့ အဓိပ္ပါယ်က......"

ဆရာမကအရှေ့မှာစာရှင်းပြနေသည်။အရပ်5"1လောက်ပဲရှိတဲ့ဆရာမအရပ်က နှင်းအဉ္ဇလီနဲ့ဆိုရင် ရင်ခွင်မှီလောက်သာဖြစ်သည်။နှင်းအဉ္ဇလီငေးနေတုန်းဆရာမက အတန်းကို round ကာ လိုက်ကြည့်ရင်းသင်သည်။ စာအုပ်လေးကိုလက်ကကိုင်လျက် နောက်တစ်ဖက်အား ကျောနောက်သို့ပို့ထားငသည်။ နှင်းအဉ္ဇလီအနားမှ ဖြတ်သွားသောအခါ ခပ်သင်းသင်းနရံ့ဟာ နှင်းအား ကျီစယ်နေ၏။နှင်းကိုကျော်သွားသည်နှင့်လှည့်ကြည့်မိသောအခါ နောက်ပစ်ထားသောဆရာမလက်ဘေးမှာ ငွေရောင်နာရီသေးသေးလေးဟာနေရောင်ကြောင့်အလင်းပြန်နေသည်ကိုမြင်ရသည်။ တစ်ခေါက်အရှေ့ဘက်လျှောက်ရန်ဟန်ပြင်သည့်အခါ နှင်းမှာကိုယ်လေးကိုမတ်ကာအရှေ့တည့်တည့်လှည့်လိုက်မိသည်။

မြတ်နိုးရသူWhere stories live. Discover now