CINDERELLA_AND_ME_04

100 12 0
                                        

"කුමරියනි, තීග්‍රාවල අය ඔබතුමියව හම්බෙන්න ඇවිත්. මන් හිතන්නේ නෑ කුමාරයට දේපල පවරන වැඩේ අද කරන්න පුළුවන් වෙයි කියලා. එයාලා එන්න හේතුවත් ඒකමයි."  ප්‍රිත්වී කිව්ව හැමදෙයක්ම මට ගෙනාවේ ලොකු තරහක්. දේපල මගේ නම් ඇයි එයාලා ඒ ගැන වද වෙන්න ඕනේ.

"එහෙනම් එයාලව අමුත්තන්ගේ කාමරේදි හම්බෙන්නම් කියන්න."  මන් ආයෙම මාලිගාව ඇතුලට යද්දී කවුරුහරි මගේ ඇගේ හැප්පුනා. මෙතන වැරැද්ද මගේ. මමයි වෙන සිහියකින් ආවේ.

"සමාවෙන්න."  ඒ මන් උදේ දැකපු කෙනයි. මන් හිතන්නේ අලුතින් ආපු ආරක්ෂකයා. එයා කඩවසම්. එයා ළග හිටියේ සසනිඳු. එයා ආයෙම මගේ වචනෙට පිටින් ගිහින් එහෙනම්. මන් මුකුත් නොකියා ආවේ මගේ කාමරේට.

චූටි පැටියට නින්ද ගිහින්. ඒත් මගේ හිත කොනේ පුංචි දුකකුත් තිබුනා. අද ඉදන් මේ දරුවාගේ ජීවිතේ අනතුරේ.  වැඩිය දෙයක් නෑ ත්‍රීගාවල අයම මේ දරුවා මරන්න ඕනම දෙයක්‌ කරයි.

"මට සමාවෙන්න."  මන් පුංචි පැටියව මගේ අතට අරන් නළලට හාදුවක් දුන්නේ හිතට දැනුන වරදකාරී හැගීමෙන් මිදෙන්න. රාජකීය පවුල හැටියට රටේ සමහර දේශපාලන කටයුතු වලට අපිට මැදිහත් වෙන්න වෙනවා. තවත් කිව්වොත් රට පාලනය කරන්න අපිට තාම අය්තිය තියනවා.මේ රට ඒක බේරගන්න එක මගේ වගකීමක්. ගම්වල අයට නගරයේ අයට ලැබෙන තරම් පහසුකම් ලැබෙන්නේ නෑ කියන්න මන් දැනන් හිටියා. ඒත් ඒ දේ වෙනුවෙන් කරන්න දෙයක්‌ මට හිතාගන්න බැහැ. සමහරවිට මන් මේ ඔටුන්න භාරගන්න පොඩි වැඩි ඇති.

"කුමරියනි, පහලට එන්න කිව්වා."  ඒ කටහඬ අර උදේ දැකපු අලුත් ආරක්ෂකයාගේ. මන් එයා දිහා බලලා ඔලුව වැනුවත් එයාගේ ඇස් තිබුනේ මගේ අතේ හිටපු පුංචි පැටියා ළග. අනේ මන්ද! මට හිතුනෙම එයා මේ පුංචි පැටියව අරන් හුගක් දුරකට යය් කියලා.

"මන් එන්නම්. ඔයා යන්න."  මන් කිව්වත් ඒ ඇස් කාමරෙන් එලියට යනකම් තිබුනේ පුංචි පැටියා ළග.
.
.
.
.
.
.

"එහෙම කොහොමද කරන්නේ? කොහෙවත් ඉන්න අනාථයෙක්ට කොහොමද කුරාත්‍යක්‌වල දේපල පවරන්නේ?"  මගේ නැන්දා, නැත්තම් ත්‍රීග්‍රාවල රැජිණ එයාගේ විරුද්ධත්වය පෙන්නද්දී මන් තරහෙන් අතමිට මොලව ගත්තා.

ᴄɪɴᴅᴇʀᴇʟʟᴀ ᴀɴᴅ ᴍᴇ «ᴄᴏᴍᴩʟᴇᴛᴇᴅ»Donde viven las historias. Descúbrelo ahora